कुम्भान्सर्वेषु वृक्षेषु स्थापयित्वा नरेश्वर सहिरण्यानशेषांस्तान् कृत्वा बलिनिवेदनम् //
kumbhānsarveṣu vṛkṣeṣu sthāpayitvā nareśvara sahiraṇyānaśeṣāṃstān kṛtvā balinivedanam //
Ô roi, après avoir établi des jarres rituelles (kumbha) auprès de tous les arbres et avoir pourvu chacune d’or, on doit alors accomplir l’offrande complète du bali (oblations propitiatoires).
This verse is not about Pralaya; it focuses on ritual procedure—installing kumbhas and performing bali offerings for auspiciousness and propitiation.
It frames ritual responsibility as part of rājadharma/gṛhya duty: a ruler (or patron) is to sponsor complete rites—installing sacred jars and providing dakṣiṇā-like valuables (gold) before making bali offerings.
Ritually, it prescribes kumbha-sthāpana (placing consecrated jars) at trees and performing bali-nivedana—an act of sanctifying space and appeasing local/guardian forces as part of a larger ceremonial observance.