हेमसूत्रैः सकटकैर् अङ्गुलीयपवित्रकैः वासोभिः शयनीयैश्च तथोपस्करपादुकैः क्षीरेण भोजनं दद्याद् यावद्दिनचतुष्टयम् //
hemasūtraiḥ sakaṭakair aṅgulīyapavitrakaiḥ vāsobhiḥ śayanīyaiśca tathopaskarapādukaiḥ kṣīreṇa bhojanaṃ dadyād yāvaddinacatuṣṭayam //
Avec des fils d’or, de petits chariots, des anneaux et des anneaux sacrés pour les doigts, des vêtements et de la literie, ainsi que des ustensiles domestiques et des chaussures, on doit offrir une nourriture préparée avec du lait pendant quatre jours entiers.
This verse does not discuss pralaya; it focuses on dāna-dharma—material gifts and a four-day milk-based feeding observance.
It outlines a householder-style duty of charity: donating useful goods (clothing, bedding, utensils, footwear, ritual items) and sustaining a feeding offering for four days—an ideal also applicable to royal patronage.
The ritual significance is the prescribed dāna list (including pavitraka ritual rings) and the specific duration—four days—of offering milk-based food, indicating a structured vow/feeding rite rather than Vāstu or temple-building rules.