लौकिकेन प्रमाणेन निष्पाद्याब्दं तु मानुषम् तेनापीह प्रसंख्याय वक्ष्यामि तु चतुर्युगम् निमेषतुल्यकालानि मात्रालब्धेक्षराणि च //
laukikena pramāṇena niṣpādyābdaṃ tu mānuṣam tenāpīha prasaṃkhyāya vakṣyāmi tu caturyugam nimeṣatulyakālāni mātrālabdhekṣarāṇi ca //
D’abord, selon la mesure ordinaire du monde, j’établirai l’année humaine ; puis, en comptant à partir de là, j’expliquerai le cycle des quatre yuga, ainsi que les unités de temps équivalentes à un nimeṣa et les syllabes obtenues par le décompte des mātrā.
It does not describe Pralaya directly; it sets up the technical framework of time-reckoning (human year → caturyuga), which is essential for Purāṇic cosmology where cycles of creation and dissolution are measured.
By grounding cosmic time in the “human year” and precise units, the text supports correct calendrical understanding for dharma—timely performance of vows, sacrifices, donations, and governance decisions aligned with accepted measures of time.
The verse foregrounds precise units (nimeṣa, mātrā) used in ritual timing and recitation; such exact measurement also underlies traditional planning disciplines where auspicious timing and standardized measures are prerequisites for temple and ritual procedures.