*देवयान्युवाच अधर्मेण जितो धर्मः प्रवृत्तमधरोत्तरम् शर्मिष्ठा यातिवृत्तास्ति दुहिता वृषपर्वणः //
*devayānyuvāca adharmeṇa jito dharmaḥ pravṛttamadharottaram śarmiṣṭhā yātivṛttāsti duhitā vṛṣaparvaṇaḥ //
Devayānī dit : «Par l’adharma, le dharma a été vaincu ; l’ordre du supérieur et de l’inférieur s’est renversé. Śarmiṣṭhā—fille de Vṛṣaparvan—a franchi les bornes avec Yayāti (elle s’est conduite de façon indue envers lui).»
This verse is not about Pralaya; it focuses on ethical disorder (adharma overpowering dharma) within the Yayāti narrative, illustrating moral inversion rather than cosmic dissolution.
It frames improper sexual or marital conduct as a form of adharma that overturns social and moral order—an implicit warning that rulers and householders must uphold restraint, fidelity, and rightful relationships to preserve dharma.
No Vāstu, temple-building, or ritual procedure is specified in this verse; its significance is ethical and genealogical, setting up consequences in the Yayāti episode.