कामदेवं सपत्नीकं गुडकुम्भोपरि स्थितम् ताम्रपात्रासनगतं हैमनेत्रपटावृतम् //
kāmadevaṃ sapatnīkaṃ guḍakumbhopari sthitam tāmrapātrāsanagataṃ haimanetrapaṭāvṛtam //
Il doit façonner Kāmadeva avec sa parèdre, en plaçant l’image sur un piédestal en forme de jarre de mélasse ; l’asseoir sur un siège constitué d’un vase de cuivre, et la couvrir d’un tissu portant des yeux de teinte dorée.
This verse is not about Pralaya; it belongs to the Matsya Purana’s iconography/ritual section, prescribing how to place and adorn Kāmadeva’s image for worship.
It supports the householder/royal duty of maintaining proper temple worship and patronage—commissioning images with correct materials and placement as part of dharmic public and domestic religion.
It specifies installation details: Kāmadeva with consort, a distinctive pedestal form (guḍa-kumbha), a copper vessel-seat, and a special covering cloth—showing prescribed materials and icon-setting conventions used in Puranic ritual and temple practice.