Adhyaya 88 — Surya's Progeny
बलावलेपादथ चेद्भवन्तो युद्धकाङ्क्षिणः ।
तदागच्छत तृप्यन्तु मच्छिवाः पिशितेन वः ॥
balāvalepādatha cedbhavanto yuddhakāṅkṣiṇaḥ /
tadāgacchata tṛpyantu macchivāḥ piśitena vaḥ
« Mais si, ivres de force et d’arrogance, vous désirez encore le combat—venez donc ; que mes śivās se rassasient de votre chair. »
{ "primaryRasa": "raudra", "secondaryRasa": "vira", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
The verse dramatizes karmic consequence: arrogance invites self-destruction. It also conveys that dharma’s protection can be uncompromising when warnings are ignored.
Carita: narrative escalation toward the decisive conflict; it functions as a moral warning embedded in story.
The ‘śivās’ as devouring attendants represent the consuming power of time and consequence that follows delusion. When ego persists in combativeness, it becomes ‘food’ for transformative dissolution.