Adhyaya 35 — Madālasa’s Instruction on Purity, Impurity, and Corrective Rites (Śauca and Aśauca)
प्रोक्षितञ्चौषधार्थञ्च खादन्मांसं न दुष्यति । शङ्खाश्मस्वर्णरूप्याणां रज्जूनामथ वाससाम् ॥
prokṣitañ cauṣadhārthaṃ ca khādan māṃsaṃ na duṣyati | śaṅkhāśmasvarṇarūpyāṇāṃ rajjūnām atha vāsasām ||
On ne commet pas de faute en mangeant une viande aspergée (d’eau ou de mantras purificateurs) ou prise à des fins médicinales. (À présent, au sujet de la purification :) sont exposées les règles concernant la conque, la pierre, l’or, l’argent, les cordes et les vêtements.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "dharma", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Purity is not merely material but procedural: consecration (prokṣaṇa) and necessity (medicine) can legitimate what is otherwise questionable, showing dharma’s attention to circumstance and intention.
This is ācāra material (conduct and purity rules), not sarga/pratisarga/vaṃśa/manvantara/vaṃśānucarita.
‘Sprinkling’ signifies the primacy of mantra-śakti and saṅkalpa: the act represents aligning a substance with sacred order, paralleling the inner purification of impulses through disciplined intention.