Adhyaya 27 — Madālasa’s Instruction to King Alarka: Royal Ethics, Self-Conquest, and Statecraft
बन्धकीपद्मशरभशूलिकागुर्विणीस्तनात् ।
प्रज्ञा नृपेण चादेया तथा गोपालयोषितः ॥
bandhakī-padma-śarabha-śūlikā-gurviṇī-stanāt | prajñā nṛpeṇa cādeyā tathā gopāla-yoṣitaḥ ||
Un roi doit aussi recevoir la sagesse—même de femmes telles que la bandhakī, la « semblable au lotus » (padmā), le type śarabha, la śūlikā, et d’une femme enceinte (symbolisée par son sein); de même, il doit apprendre des femmes des vachers.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Wisdom is not monopolized by rank: a ruler must be teachable, drawing practical insight from diverse lived experiences. The verse frames social observation as a legitimate source of policy intelligence.
Ethical/statecraft instruction; ancillary to pancalakṣaṇa.
The list can be read as archetypes of human disposition—gentle, sharp, fierce, nurturing—implying the king must integrate multiple modes of intelligence (protective, discerning, and sustaining).