Adhyaya 19 — Kartavirya Arjuna at Dattatreya’s Ashram: Boons, Sovereignty, and Vaishnava Praise
जड उवाच प्रणिपत्य ततस्तस्मै दत्तात्रेयाय सोऽर्जुनः ।
आनाय्य प्रकृतीः सम्यगभिषेकमगृह्णत ॥
jaḍa uvāca praṇipatya tatastasmai dattātreyāya so 'rjunaḥ / ānāyya prakṛtīḥ samyagabhiṣekamagṛhṇata
Jaḍa dit : Alors Arjuna, s’inclinant devant Dattātreya, rassembla les ministres et les éléments constitutifs du royaume (prakṛti) et reçut dûment le rite de consécration (abhiṣeka).
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Political authority is shown as requiring humility before spiritual authority: the king first bows to the sage-deity Dattātreya, then receives abhiṣeka with the realm’s ‘prakṛtis’ assembled—signaling consent, order, and dharmic legitimacy rather than mere force.
Primarily Vaṃśānucarita (accounts of dynasties and royal deeds), with an implicit dharma teaching (how kingship should be established).
Abhiṣeka symbolizes the alignment of personal power with cosmic/orderly power: the ‘prakṛtis’ represent the king’s external limbs, while obeisance to Dattātreya represents inner restraint—power sanctified by wisdom.