Previous Verse
Next Verse

Shloka 26

Adhyāya 42 (Śānti Parva): Śrāddha, Aurdhvadaihika Rites, and Royal Welfare Measures

रत्नानि च विचित्राणि महाहाणि महायशा: । महायशस्वी राजा धुृतराष्ट्रने अपने पुत्रोंके श्राद्धमें समस्त कमनीय गुणोंसे युक्त अन्न, गो, धन और बहुमूल्य विचित्र रत्न प्रदान किये

ratnāni ca vicitrāṇi mahārhāṇi mahāyaśāḥ | mahāyaśasvī rājā dhṛtarāṣṭraḥ svaputrāṇāṃ śrāddhe samasta-kamanīya-guṇaiḥ yuktaṃ annaṃ go-dhanaṃ ca bahumūlya-vicitra-ratnāni pradadau |

Vaiśampāyana dit : L’illustre roi Dhṛtarāṣṭra, renommé pour sa gloire, offrit lors des rites de śrāddha pour ses fils des mets pourvus de toutes les qualités agréables, ainsi que des vaches, des richesses et de nombreuses gemmes précieuses et raffinées. Le récit souligne la volonté du roi d’accomplir son devoir envers les défunts par des dons généreux, en quête de mérite et de bienséance après la ruine de sa lignée.

रत्नानिgems, jewels
रत्नानि:
Karma
TypeNoun
Rootरत्न
FormNeuter, Nominative/Accusative, Plural
and
:
TypeIndeclinable
Root
विचित्राणिvariegated, wonderful
विचित्राणि:
Karma
TypeAdjective
Rootविचित्र
FormNeuter, Nominative/Accusative, Plural
महाहाणिgreat gifts/offerings (reading uncertain)
महाहाणि:
Karma
TypeNoun
Rootमहाहाणि
FormNeuter, Nominative/Accusative, Plural
महायशाःhighly renowned
महायशाः:
Karta
TypeAdjective
Rootमहायशस्
FormMasculine, Nominative, Singular
महायशस्वीvery glorious
महायशस्वी:
Karta
TypeAdjective
Rootमहायशस्विन्
FormMasculine, Nominative, Singular
राजाking
राजा:
Karta
TypeNoun
Rootराजन्
FormMasculine, Nominative, Singular
धृतराष्ट्रेणby Dhṛtarāṣṭra
धृतराष्ट्रेण:
Karana
TypeNoun
Rootधृतराष्ट्र
FormMasculine, Instrumental, Singular

वैशम्पायन उवाच

V
Vaiśampāyana
D
Dhṛtarāṣṭra
S
sons of Dhṛtarāṣṭra
Ś
śrāddha (funerary rite)
F
food (anna)
C
cows (go)
W
wealth (dhana)
G
gems/jewels (ratna)

Educational Q&A

The verse highlights śrāddha and dāna as duties: honoring the departed through proper rites and generous giving. Ethical emphasis falls on fulfilling obligations with sincerity and abundance, using wealth to support dharmic acts and to seek merit for oneself and one’s ancestors.

Vaiśampāyana narrates that King Dhṛtarāṣṭra performs śrāddha for his sons and distributes high-quality food, cows, wealth, and precious gems as ritual gifts, reflecting royal-scale charity and the post-war context of mourning and duty.