त्रिवर्गमूलनिश्चयः — Determining the Roots of Dharma, Artha, and Kāma
Mahābhārata, Śānti-parva 123
विष्णुरड्लिरसे प्रादादक्धिरा मुनिसत्तम: । प्रादादिन्द्रमरीचि भ्यां मरीचिर्भुगवे ददौ,भगवान् विष्णुने उसे अंगिराको दे दिया। मुनिवर अंगिराने इन्द्र और मरीचिको दिया और मरीचिने भूगुको सौंप दिया
viṣṇur aṅgirase prādād aṅgirā munisattamaḥ | prādād indramarīcibhyāṃ marīcir bhṛgave dadau ||
Vasuharoma dit : « Bhagavān Viṣṇu le confia à Aṅgiras. Aṅgiras, le plus éminent des sages, le transmit à Indra et à Marīci ; et Marīci, à son tour, le remit à Bhṛgu. » Le vers souligne la gravité morale d’un enseignement ou d’un dépôt sacré, qui doit être préservé par une lignée autorisée plutôt que revendiqué au gré d’un désir personnel.
वसुहरोम उवाच
That sacred knowledge or authority should be received and transmitted through a legitimate lineage (paramparā), preserving integrity and accountability rather than being self-assumed.
Vasuharoma recounts a chain of transmission: Viṣṇu gives to Aṅgiras; Aṅgiras gives to Indra and Marīci; Marīci then gives to Bhṛgu—establishing an authoritative succession.