पाश्वें भीम॑ पाण्डुरा भ्रप्रकाशं पश्यस्व शड्खं देवदत्तं सुधोषम् | अभीषुहस्तस्य जनार्दनस्य विगाहमानस्य चमूं परेषाम्
pārśve bhīma pāṇḍurābhraprakāśaṃ paśyasva śaṅkhaṃ devadattaṃ sudhoṣam | abhīṣuhastasya janārdanasya vigāhamānasya camūṃ pareṣām ||
Viśoka dit : «Ô Bhīma le puissant, regarde là, auprès d’Arjuna : la conque nommée Devadatta, éclatante comme un nuage blanc et retentissant d’un grondement profond et de bon augure. Et vois Janārdana (Kṛṣṇa), les rênes en main, s’enfoncer dans les rangs ennemis : près de lui flamboie le disque (cakra) tel le soleil, arme qui accroît la renommée de Keśava et que vénère toute la lignée des Yadu.»
विशोक उवाच
The verse highlights how righteous courage in war is strengthened by remembrance of divine support: Arjuna’s conch and Kṛṣṇa’s famed discus function as auspicious signs, urging steadfastness and confidence in dharma amid peril.
Viśoka points out to Bhīma the visible emblems on the Pāṇḍava side—Arjuna’s conch Devadatta and Kṛṣṇa driving into the enemy ranks—emphasizing the awe and morale inspired by Kṛṣṇa’s presence and weaponry.