कर्णस्य दानप्रतिज्ञा–शल्योपदेश–वाक्ययुद्धम्
Karna’s Gift-Vows, Shalya’s Counsel, and the Battle of Words
इस प्रकार श्रीमह्याभारत कर्णपर्वमें संशप्तकोंकी पराजयविषयक सत्ताईसवाँ अध्याय पूरा हुआ ॥/ २७ ॥। नशा (0) आज अत +> अष्टाविशोश् ध्याय: युधिष्ठिर और दुर्योधनका युद्ध, दुर्योधनकी पराजय तथा उभयपक्षकी सेनाओंका अमर्यादित भयंकर संग्राम संजय उवाच युधिष्ठिरं महाराज विसृजन्तं शरान् बहुन् । स्वयं दुर्योधनो राजा प्रत्यगृह्लनादभीतवत्,संजय कहते हैं--महाराज! बहुत-से बाणोंकी वर्षा करते हुए युधिष्ठिरका स्वयं राजा दुर्योधनने एक निर्भीक वीरकी भाँति सामना किया
sañjaya uvāca | yudhiṣṭhiraṃ mahārāja visṛjantaṃ śarān bahūn | svayaṃ duryodhano rājā pratyagṛhṇād abhītavat ||
Sañjaya dit : Ô Roi, tandis que Yudhiṣṭhira ne cessait de décocher une multitude de flèches, le roi Duryodhana en personne l’affronta de face, accueillant l’assaut tel un guerrier sans peur. La scène inscrit le devoir royal et la vaillance personnelle dans l’éthique âpre de la confrontation sur le champ de bataille.
संजय उवाच
The verse highlights kṣatriya-dharma: a ruler is expected to face danger directly and uphold martial responsibility. Courage here is not mere aggression but the willingness to stand firm in one’s appointed duty amid fear and chaos.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Yudhiṣṭhira is showering arrows, and Duryodhana personally confronts him, meeting the assault without fear—setting the tone for an intense phase of the battle.