श्राद्ध-योग्य द्रव्य, निषेध, तथा गयाश्राद्ध-माहात्म्य (Śrāddha Materials, Prohibitions, and the Glory of Gayā)
हविष्यमत्स्यमांसैस् तु शशस्य शकुनस्य च सौकरच्छागलैणेयरौरवैर् गवयेन च
haviṣyamatsyamāṃsais tu śaśasya śakunasya ca saukaracchāgalaiṇeyarauravair gavayena ca
En el contexto del alimento consagrado (haviṣya), se consideran permitidas las carnes de pez, liebre y ciertas aves; asimismo las del jabalí, la cabra, el antílope eṇeya, el ciervo raurava y el buey salvaje (gavaya).
Sage Parāśara (teaching Maitreya)
Here haviṣya denotes ritually sanctioned food; the verse lists specific meats allowed in that sacrificial/regulated context, emphasizing dharma-governed consumption rather than indulgence.
By enumerating what is permitted for rites, Parāśara frames eating as a dharmic act under rule and restraint, integrated with ritual purity and social-religious order.
Even when discussing conduct and ritual, the Purāṇa treats dharma as ultimately oriented to Viṣṇu—the sustaining principle—so regulated action supports inner purification and devotion.