Yogatattva Upanishad — Verse 81
ततः परिचयावस्था जायतेऽभ्यासयोगतः । वायुः परिचितो यत्नादग्निना सह कुण्डलीम्॥ भावयित्वा सुषुम्नायां प्रविशेदनिरोधतः । वायुना सह चित्तं च प्रविशेच्च महापथम्॥ यस्य चित्तं स्वपवनं सुषुम्नां प्रविशेदिह । भूमिरापोऽनलो वायुराकाशश्चेति पञ्चकः॥ येषु पञ्चसु देवानां धारणा पञ्चधोद्यते । पादादिजानुपर्यन्तं पृथिवीस्थानमुच्यते॥ पृथिवी चतुरस्रं च पीतवर्णं लवर्णकम् । पार्थिवे वायुमारोप्य लकारेण समन्वितम्॥ ध्यायंश्चतुर्भुजाकारं चतुर्वक्त्रं हिरण्मयम् । धारयेत्पञ्चघटिकाः पृथिवीजयमाप्नुयात्॥ पृथिवीयोगतो मृत्युर्न भवेदस्य योगिनः । आजानोः पायुपर्यन्तमपां स्थानं प्रकीर्तितम्॥ आपोऽर्धचन्द्रं शुक्लं च वंबीजं परिकीर्तितम् । वारुणे वायुमारोप्य वकारेण समन्वितम्॥ स्मरन्नारायणं देवं चतुर्बाहुं किरीटिनम् । शुद्धस्फटिकसङ्काशं पीतवाससमच्युतम्॥ धारयेत्पञ्चघटिकाः सर्वपापैः प्रमुच्यते । ततो जलाद्भयं नास्ति जले मृत्युर्न विद्यते॥८१-९०॥
ततः परिचय-अवस्था जायते अभ्यास-योगतः । वायुः परिचितः यत्नात् अग्निना सह कुण्डलीम् । भावयित्वा सुषुम्नायाम् प्रविशेत् अनिरोधतः । वायुना सह चित्तम् च प्रविशेत् च महा-पथम् । यस्य चित्तम् स्व-पवनम् सुषुम्नाम् प्रविशेत् इह । भूमिः आपः अनलः वायुः आकाशः च इति पञ्चकः । येषु पञ्चसु देवानाम् धारणा पञ्चधा उद्यते । पादात् यानु-पर्यन्तम् पृथिवी-स्थानम् उच्यते । पृथिवी चतुरस्रम् च पीत-वर्णम् ल-वर्णकम् । पार्थिवे वायुम् आरोप्य ल-कारेण समन्वितम् । ध्यायन् चतुर्भुज-आकारम् चतुर्वक्त्रम् हिरण्मयम् । धारयेत् पञ्च-घटिकाः पृथिवी-जयम् आप्नुयात् । पृथिवी-योगतः मृत्युः न भवेत् अस्य योगिनः । आ-जानोः पायु-पर्यन्तम् अपाम् स्थानम् प्रकीर्तितम् । आपः अर्ध-चन्द्रम् शुक्लम् च वम्-बीजम् परिकीर्तितम् । वारुणे वायुम् आरोप्य व-कारेण समन्वितम् । स्मरन् नारायणम् देवम् चतुर्बाहुम् किरीटिनम् । शुद्ध-स्फटिक-सङ्काशम् पीत-वाससम् अच्युतम् । धारयेत् पञ्च-घटिकाः सर्व-पापैः प्रमुच्यते । ततः जलात् भयम् न अस्ति जले मृत्युः न विद्यते ।
tataḥ paricayāvasthā jāyate ’bhyāsa-yogataḥ | vāyuḥ paricito yatnād agninā saha kuṇḍalīm || bhāvayitvā suṣumnāyāṃ praviśed anirodhataḥ | vāyunā saha cittaṃ ca praviśec ca mahāpatham || yasya cittaṃ svapavanaṃ suṣumnāṃ praviśed iha | bhūmir āpo ’nalo vāyur ākāśaś ceti pañcakaḥ || yeṣu pañcasu devānāṃ dhāraṇā pañcadhodyate | pādādijānūparyantaṃ pṛthivīsthānam ucyate || pṛthivī caturasraṃ ca pītavarṇaṃ lavarṇakam | pārthive vāyum āropya lakāreṇa samanvitam || dhyāyaṃś caturbhujākāraṃ caturvaktraṃ hiraṇmayam | dhārayet pañcaghaṭikāḥ pṛthivījayam āpnuyāt || pṛthivīyogato mṛtyur na bhaved asya yoginaḥ | ājānoḥ pāyuparyantam apāṃ sthānaṃ prakīrtitam || āpo ’rdhacandraṃ śuklaṃ ca vaṃbījaṃ parikīrtitam | vāruṇe vāyum āropya vakāreṇa samanvitam || smarann nārāyaṇaṃ devaṃ caturbāhuṃ kirīṭinam | śuddhasphaṭikasaṅkāśaṃ pītavāsasam acyutam || dhārayet pañcaghaṭikāḥ sarvapāpaiḥ pramucyate | tato jalād bhayaṃ nāsti jale mṛtyur na vidyate ||81–90||
Luego, por el yoga de la práctica, surge el estado de “familiaridad” (paricaya). Con esfuerzo, habiendo hecho dócil al prāṇa-vāyu, y contemplando a Kuṇḍalī junto con el fuego, debe entrar en la Suṣumnā sin impedimento. Y la mente, junto con el aliento vital, debe entrar en el gran sendero. Para aquel cuya mente y su viento penetran aquí en la Suṣumnā, el conjunto de cinco—tierra, agua, fuego, viento y espacio—se vuelve el ámbito; en ellos, respecto de las cinco deidades, se emprende la concentración quíntuple. Desde los pies hasta las rodillas se dice que es la región de la tierra. La tierra es cuadrada, de color amarillo, y posee la sílaba “la”. Colocando el viento en la región terrestre, unido a “la”, y meditando en la forma áurea de cuatro brazos y cuatro rostros, debe sostener (esa concentración) durante cinco ghaṭikās; alcanza la conquista de la tierra. Por el yoga de la tierra, la muerte no sobreviene a este yogui. Desde las rodillas hasta el ano se proclama como la región de las aguas. Las aguas son una media luna, blancas, y se dice que tienen la sílaba-semilla “vaṃ”. Colocando el viento en la región acuosa, unido a “va”, recordando a Nārāyaṇa, el dios de cuatro brazos y coronado—Acyuta—semejante al cristal puro, vestido de amarillo, debe sostenerlo durante cinco ghaṭikās; queda libre de todos los pecados. Entonces no hay temor al agua; en el agua no se halla la muerte.
Then, through the yoga of practice, the stage of familiarity (paricaya) arises. Having, by effort, made the vital wind familiar, (and) having contemplated Kuṇḍalī together with fire, one should enter the Suṣumnā without obstruction. And the mind, together with the vital wind, should enter the great path. For whom the mind and its wind enter the Suṣumnā here—(for him) the group of five, namely earth, water, fire, wind, and space (become relevant), in which, among the five deities, the fivefold concentration is undertaken. From the feet up to the knees is said to be the region of earth. Earth is square, yellow in color, and has the syllable ‘la’. Placing the wind in the earth (region), joined with the syllable ‘la’, meditating on the four-armed, four-faced, golden form, one should hold (this concentration) for five ghaṭikās; one attains conquest of earth. Through the yoga of earth, death does not occur for this yogin. From the knees up to the anus is proclaimed as the region of waters. Waters are a half-moon, white, and are said to have the seed-syllable ‘vaṃ’. Placing the wind in the watery (region), joined with the syllable ‘va’, remembering Nārāyaṇa, the four-armed, crowned deity—Acyuta—resembling pure crystal, wearing yellow garments, one should hold (this concentration) for five ghaṭikās; one is freed from all sins. Then there is no fear from water; in water, death is not found.