Verse 25
Kaivalya
एवं विदित्वा परमात्मरूपं गुहाशयं निष्कलमद्वितीयम् ।
समस्तसाक्षिं सदसद्विहीनं प्रयाति शुद्धं परमात्मरूपम् ।
यः शतरुद्रियमधीते सोऽग्निपूतो भवति सुरापानात्पूतो भवति स ब्रह्महत्यायाः पूतो भवति स सुवर्णस्तेयात्पूतो भवति स कृत्याकृत्यात्पूतो भवति ।
तस्मादविमुक्तमाश्रितो भवत्यत्याश्रमी सर्वदा सकृद्वा जपेत् ॥२४–२५॥
एवम् । विदित्वा । परम-आत्म-रूपम् । गुहा-आशयम् । निष्कलम् । अद्वितीयम् ।
समस्त-साक्षिम् । सत्-असत्-विहीनम् । प्रयाति । शुद्धम् । परम-आत्म-रूपम् ।
यः । शत-रुद्रियम् । अधीते । सः । अग्नि-पूतः । भवति । सुरा-पानात् । पूतः । भवति । सः । ब्रह्म-हत्यायाः । पूतः । भवति । सः । सुवर्ण-स्तेयात् । पूतः । भवति । सः । कृत्या-अकृत्यात् । पूतः । भवति ।
तस्मात् । अविमुक्तम् । आश्रितः । भवति । अति-आश्रमी । सर्वदा । सकृत्-वा । जपेत् ।
evaṃ viditvā paramātmarūpaṃ guhāśayaṃ niṣkalam advitīyam |
samastasākṣiṃ sadasadvihīnaṃ prayāti śuddhaṃ paramātmarūpam |
yaḥ śatarudriyam adhīte so’gnipūto bhavati surāpānāt pūto bhavati sa brahmahatyāyāḥ pūto bhavati sa suvarṇasteyāt pūto bhavati sa kṛtyākṛtyāt pūto bhavati |
tasmād avimuktam āśrito bhavaty atyāśramī sarvadā sakṛd vā japet ||24–25||
Así, habiendo conocido la naturaleza del Ser Supremo—que mora en la caverna (del corazón), sin partes, no-dual, testigo de todo, libre de las categorías de ser y no-ser—se alcanza la naturaleza pura del Ser Supremo. Quien estudia el Śatarudriya queda purificado por el fuego; queda purificado del pecado de beber embriagantes; queda purificado del pecado de matar a un brāhmaṇa; queda purificado del pecado de robar oro; queda purificado de las faltas por actos prohibidos y por omisiones. Por ello, refugiándose en Avimukta, trascendiendo los (ordinarios) āśramas, debe recitarlo siempre, o incluso una sola vez.
Thus, having known the nature of the Supreme Self—dwelling in the cave (of the heart), partless, non-dual, the witness of all, devoid of (the categories of) being and non-being—one attains the pure nature of the Supreme Self. He who studies the Śatarudriya becomes purified by fire; he becomes purified from the drinking of intoxicants; he becomes purified from the killing of a brāhmaṇa; he becomes purified from the theft of gold; he becomes purified from (sins of) forbidden acts and omissions. Therefore, taking refuge in Avimukta, transcending the (ordinary) āśramas, one should recite (it) always, or even once.