Adhyaya 51

Verse 1

सूत उवाच । अथातः संप्रवक्ष्यामि सेतुयात्राक्रमं द्विजाः । यं श्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते मानवः क्षणात्

Sūta dijo: Ahora expondré plenamente, oh dvijas, el debido orden de la peregrinación a Setu; al oírlo, el ser humano queda libre de todos los pecados en un instante.

Verse 2

स्नात्वाचम्य विशुद्धात्मा कृतनित्यविधिः सुधीः । रामनाथस्य तुष्ट्यर्थं प्रीत्यर्थं राघवस्य च

Tras bañarse y sorber agua para la purificación, con el ánimo limpio y habiendo cumplido los ritos diarios obligatorios, el sabio peregrino actúa para la satisfacción de Rāmanātha y también para el gozo de Rāghava.

Verse 3

भोजयित्वा यथाशक्ति ब्राह्मणान्वेदपारगान् । भस्मोद्धूलितसर्वांगस्त्रिपुंड्रांकितमस्तकः

Después de alimentar, según la propia capacidad, a brāhmaṇas versados en los Vedas, uno debe cubrir todo el cuerpo con ceniza sagrada y marcar la cabeza con las tres líneas (tripuṇḍra).

Verse 4

गोपीचन्दनलिप्तो वा स्वभालेऽप्यूर्ध्वपुंड्रकः । रुद्राक्ष मालाभरणः सपवित्रकरः शुचिः

O bien, ungido con gopīcandana y con el ūrdhvapuṇḍra en la frente; llevando un rosario de rudrākṣa y la mano adornada con el anillo pavitra, debe permanecer puro y disciplinado.

Verse 5

सेतुयात्रां करिष्येऽहमिति संकल्प्य भक्तितः । स्वगृहात्प्रव्रजेन्मौनी जपन्नष्टाक्षरं मनुम्

Habiendo resuelto con devoción: «Emprenderé la peregrinación a Setu», debe partir de su casa en silencio, recitando sin cesar el sagrado mantra de ocho sílabas.

Verse 6

पंचाक्षरं नाममंत्रं जपेन्नियतमानसः । एकवारं हविष्याशी जितक्रोधो जितेंद्रियः

Con la mente bien contenida, debe recitar el mantra del Nombre de cinco sílabas; comiendo sólo una vez al día el sencillo alimento de ofrenda, venciendo la ira y dominando los sentidos.

Verse 7

पादुकाछत्ररहितस्तांबूलपरिवर्जितः । तैलाभ्यंगविहीनश्च स्त्रीसंगादिविवर्जितः

Debe ir sin sandalias ni sombrilla, evitando el betel (tāmbūla), absteniéndose del masaje con aceite y apartándose de la compañía de mujeres y de placeres semejantes.

Verse 8

शौचाद्याचारसंयुक्तः सन्ध्योपास्तिपरायणः । गायत्र्युपास्ति कुर्वाणस्त्रिसंध्यं रामचिंतकः

Dotado de pureza y recta conducta, entregado al culto de Sandhyā; realizando la adoración de Gāyatrī en las tres uniones del día, debe permanecer absorto en el recuerdo de Rāma.

Verse 9

मध्येमार्गं पठन्नित्यं सेतुमाहात्म्यमादरात् । पठन्रामायणं वापि पुराणांतरमेव वा

En el camino, cada día y con reverencia debe leer el Setu Māhātmya; o bien recitar el Rāmāyaṇa, o incluso otro Purāṇa.

Verse 10

व्यर्थवाक्यानि संत्यज्य सेतुं गच्छेद्विशुद्धये । प्रतिग्रहं न गृह्णीयान्नाचारांश्च परित्यजेत्

Abandonando las palabras vanas, debe ir a Setu para purificarse. No debe aceptar dádivas, ni abandonar la recta conducta.

Verse 11

कुर्यान्मार्गे यथाशक्ति शिवविष्ण्वादिपूजनम् । वैश्वदेवादिकर्माणि यथाशक्ति समाचरेत्

En el viaje, según su capacidad, debe adorar a Śiva, a Viṣṇu y a las demás deidades; y asimismo realizar, como pueda, los ritos que comienzan con el Vaiśvadeva.

Verse 12

ब्रह्मयज्ञमुखान्धर्मा न्प्रकुर्याच्चाग्निपूजनम् । अतिथिभ्योऽन्नपानादि संप्रदद्याद्यथाबलम्

Debe cumplir los deberes que comienzan con el Brahma-yajña, y también adorar el fuego sagrado; y, según sus medios, ofrecer a los huéspedes comida, bebida y lo demás.

Verse 13

दद्याद्भिक्षां यतिभ्योऽपि वित्तशाठ्यं परित्यजन् । शिवविष्ण्वादि नामानि स्तोत्राणि च पठेत्पथि

Abandonando la mezquindad con la riqueza, debe dar limosna incluso a los yatis (renunciantes); y en el camino recitar los nombres de Śiva, Viṣṇu y otros, así como himnos.

Verse 14

धर्ममेव सदा कुर्यान्निषिद्धानि परित्यजेत् । इत्यादिनियमोपेतः सेतुमूलं ततो व्रजेत्

Que practique siempre sólo el dharma y abandone lo prohibido. Dotado de tales observancias, vaya entonces a la raíz misma del Setu.

Verse 15

पाषाणं प्रथमं दद्यात्तत्र गत्वा समाहितः । तत्रावाह्य समुद्रं च प्रणमेत्तदनंतरम्

Habiendo llegado allí con la mente recogida, ofrezca primero una piedra. Luego, invocando la presencia del Océano, inclínese en reverencia de inmediato.

Verse 16

अर्घ्यं दद्यात्समुद्राय प्रार्थयेत्तदनंतरम् । अनुज्ञां च ततः कुर्यात्ततः स्नायान्महोदधौ

Ofrezca arghya al Océano y luego ore. Después pida permiso, y entonces báñese en el gran mar.

Verse 17

मुनीनामथ देवानां कपीनां पितृणां तथा । प्रकुर्यात्तर्पणं विप्रा मनसा संस्मरन्हरिम्

Oh brāhmaṇas, debe realizar debidamente el tarpaṇa para los sabios, para los devas, para los monos del ejército de Rāma y para los antepasados, mientras recuerda mentalmente a Hari (Viṣṇu).

Verse 18

पाषाणसंख्या । पाषाणसप्तकं दद्यादेकं वा विप्रपुंगवाः । पाषाणदानात्सफलं स्नानं भवति नान्यथा

En cuanto al número de piedras: oh los mejores de los brāhmaṇas, ofrezcan siete piedras, o incluso una. Sólo mediante el don de una piedra el baño se vuelve fructífero; de otro modo, no.

Verse 19

पाषाणदानमंत्रः । पिप्पलादसमुत्पन्ने कृत्ये लोकभयंकरे । पाषाणं ते मया दत्तमाहारार्थं प्रकल्प्यताम्

Mantra para ofrecer la piedra: «Oh rito terrible nacido de Pippalāda, que infundes temor al mundo: esta piedra te la he dado; dispónla para tu sustento».

Verse 20

सान्निध्यप्रार्थनामन्त्रः । विश्वार्चि त्वं घृताचि त्वं विश्वयाने विशांपते । सान्निध्यं कुरु मे देव सागरे लवणांभसि

Mantra para pedir cercanía: «Tú eres la llama del universo; tú eres la llama nutrida con ghee; oh señor de los pueblos que cabalgas el vehículo universal: oh dios, concédeme tu presencia aquí, en el océano de aguas saladas».

Verse 21

नमस्कारमन्त्रः । नमस्ते विश्वगुप्ताय नमो विष्णो ह्यपांपते । नमो हिरण्यशृंगाय नदीनां पतये नमः । समुद्राय वयूनाय प्रोच्चार्य प्रणमेत्तथा

Mantra de salutación: «Homenaje a ti, guardián del universo; homenaje, oh Viṣṇu, señor de las aguas; homenaje al de cuernos de oro; homenaje al señor de los ríos. Así, pronunciando estos nombres para Samudra, el sabio debe inclinarse del mismo modo».

Verse 22

अर्घ्यमन्त्रः । सर्वरत्नमय श्रीमन्सर्वरत्नाकराकर । सर्वरत्नप्रधानस्त्वं गृहाणार्घ्यं महोदधे

Mantra del arghya: «Oh glorioso, hecho de todas las joyas, mina de las minas de todas las gemas; el más excelso entre los tesoros: oh gran océano, acepta este arghya».

Verse 23

अनुज्ञापनमंत्रः । अशेषजगदाधार शंखचक्रगदा धर । देहि देव ममानुज्ञां युष्मत्तीर्थनिषेवणे

Mantra para pedir permiso: «Oh sostén de todo el mundo, portador de caracola, disco y maza: oh dios, concédeme tu permiso para servir y participar de tu sagrado tīrtha».

Verse 24

प्रार्थनामंत्रः । प्राच्यां दिशि च सुग्रीवं दक्षिणस्यां नलं स्मरेत्

Fórmula de oración: «Hacia el oriente debe recordarse a Sugrīva, y hacia el sur debe recordarse a Nala».

Verse 25

प्रतीच्यां मैंदनामानमुदीच्यां द्विविदं तथा । रामं च लक्ष्मणं चैव सीतामपि यशस्विनीम्

Hacia el occidente debe recordarse por nombre a Mainda, y asimismo, hacia el norte, a Dvivida. Recuérdense también a Rāma y a Lakṣmaṇa, y a la ilustre Sītā.

Verse 26

अंगदं वायुतनयं स्मरेन्मध्ये विभीषणम् । पृथिव्यां यानि तीर्थानि प्राविशंस्त्वा महोदधे

Recuérdense a Aṅgada y al hijo de Vāyu (Hanumān), y en el centro, ante uno mismo, a Vibhīṣaṇa. ¡Oh gran Océano!, en ti han entrado todos los tīrthas sagrados que existen sobre la tierra.

Verse 27

स्नानस्य मे फलं देहि सर्वस्मात्त्राहि मांहसः । हिरण्यशृंगमित्याभ्यां नाभ्यां नारायणं स्मरेत्

«Concédeme el fruto de este baño; sálvame de todo pecado». Con las dos recitaciones que comienzan con ‘Hiraṇyaśṛṅga…’, debe recordarse a Nārāyaṇa en el ombligo (centro).

Verse 28

ध्यायन्नारायणं देवं स्नानादिषु च कर्मसु । ब्रह्मलोकमवाप्नोति जायते नेह वै पुनः

Meditando en el Señor Nārāyaṇa durante actos como el baño y otros ritos, se alcanza Brahmaloka y no se nace aquí de nuevo.

Verse 29

सर्वेषामपि पापानां प्रायश्चित्तं भवेत्ततः । प्रह्लादं नारदं व्यासमंबरीषं शुकं तथा । अन्यांश्च भगवद्भक्तांश्चिंतयेदेकमानसः

Entonces, esto se vuelve expiación de todos los pecados. Con la mente unificada, medítese en Prahlāda, Nārada, Vyāsa, Ambarīṣa, Śuka y en otros devotos del Bienaventurado Señor.

Verse 30

स्नानमन्त्रः । वेदादिर्यो वेदवसिष्ठयोनिः सरित्पतिः सागररत्नयोनिः । अग्निश्च तेजश्च इलां च तेजो रेतोधा विष्णुरमृतस्य नाभिः

Mantra del baño: «Aquel que es la fuente de los Vedas; el seno de Vasiṣṭha y del saber védico; el Señor de los ríos; el Océano, origen de las joyas; fuego y esplendor; el esplendor de la tierra; Viṣṇu, portador de la semilla, el ombligo de la inmortalidad»

Verse 31

इदं ते अन्याभिरसमानमद्भिर्याः काश्च सिंधुं प्रविशंत्यापः । सर्पो जीर्णामिव त्वचं जहामि पापं शरीरात्सशिरस्कोऽभ्युपेत्य

«Esto es para Ti, con aguas sin igual entre todas: esas mismas aguas que entran en el océano. Como la serpiente que deja su piel gastada, así arrojo el pecado de mi cuerpo, con la cabeza incluida, al acercarme a estas aguas sagradas.»

Verse 32

समुद्राय वयूनाय नमस्कुर्यात्पुनर्द्विजाः । सर्वतीर्थमयं शुद्धं नदीनां पतिमंबुधिम्

Luego, los nacidos dos veces deben inclinarse de nuevo ante el Océano, el Omnisciente: puro, que encarna todos los tīrthas, señor de los ríos, el mar.

Verse 33

द्वौ समुद्राविति पुनः प्रोच्चार्य स्नानमाचरेत् । ब्रह्मांडोदरतीर्थानि करस्पृष्टानि ते रवे

Pronunciando de nuevo: «(Hay) dos océanos», debe realizarse el baño. «Oh Sol, los tīrthas en el vientre del universo son tocados por tus rayos y así se hacen presentes.»

Verse 34

तेन सत्येन मे सेतौ तीर्थं देहि दिवाकर । प्राच्यां दिशि च सुग्रीवमित्यादिक्रमयोगतः

«Por esa verdad, oh Sol, concédeme en Setu un tīrtha». Y hacia el oriente, recuérdese a Sugrīva, así sucesivamente, conforme al orden prescrito.

Verse 35

स्मृत्वा भूयो द्विजाः सेतौ तृतीयं स्नानमाचरेत् । देवीपत्तनमारभ्य प्रव्रजेद्यदि मानवः

Oh dos veces nacidos, recordando de nuevo las observancias sagradas, realícese el tercer baño ritual en Setu. Si una persona emprende la peregrinación comenzando en Devīpattana, que prosiga conforme a este método prescrito.

Verse 36

तदा तु नवपाषाणमध्ये सेतौ विमुक्तिदे । स्नानमंबुनिधौ कुर्यात्स्वपापौघापनुत्तये

Entonces, en medio de las nueve piedras sagradas en Setu—dador de liberación—debe uno bañarse en el océano, para disipar la avalancha de sus propios pecados.

Verse 37

दर्भशय्यापदव्या चेद्गच्छे त्सेतुं विमुक्तिदम् । तदा तत्रोदधावेव स्नानं कुर्याद्विमुक्तये

Si uno va a Setu—otorgador de liberación—por la senda señalada con un lecho de hierba darbha, entonces allí mismo, en ese océano, debe bañarse para alcanzar la emancipación.

Verse 38

तर्पणविधिः । पिप्पलादं कविं कण्वं कृतांतं जीवितेश्वरम् । मन्युं च कालरात्रिं च विद्यां चाहर्गणेश्वरम्

Procedimiento del tarpaṇa (libaciones): ofrézcanse libaciones de satisfacción a Pippalāda, Kavi, Kaṇva, Kṛtānta, Jīviteśvara; y también a Manyu, Kālarātri, Vidyā y Ahargaṇeśvara.

Verse 39

वसिष्ठं वामदेवं च पराशरमुमापतिम् । वाल्मिकिं नारदं चैव वालखिल्यान्मुनींस्तथा

Y (debe ofrecerse tarpaṇa) a Vasiṣṭha y a Vāmadeva; a Parāśara y a Umāpati; a Vālmīki y a Nārada; y asimismo a los sabios Vālakhilya.

Verse 40

नलं नीलं गवाक्षं च गवयं गन्धमादनम् । मैंदं च द्विविदं चैव शरभं चर्षभं तथा

Y (debe ofrecerse tarpaṇa) a Nala, Nīla, Gavākṣa, Gavaya, Gandhamādana, Mainda, Dvivida, y asimismo a Śarabha y a Ṛṣabha.

Verse 41

सुग्रीवं च हनूमंतं वेगदर्शनमेव च । रामं च लक्ष्मणं सीतां महाभागां यशस्विनीम्

Y (debe ofrecerse tarpaṇa) a Sugrīva y a Hanūmān, y también a Vegadarśana; y a Rāma, a Lakṣmaṇa y a Sītā, la ilustre, la muy afortunada y gloriosa.

Verse 42

त्रिः कृत्वा तर्पयेदेतान्मंत्रानुक्त्वा यथाक्रमम् । विभोश्च तत्तन्नामानि चतुर्थ्यंतानि वै द्विजाः

Oh nacidos dos veces, habiéndolo hecho tres veces, debe uno satisfacerlos (con libaciones), recitando los mantras en el debido orden; y los respectivos nombres del Señor han de pronunciarse en dativo (terminación del cuarto caso).

Verse 43

देवा नृषीन्पितॄंश्चैव विधिवच्च तिलोदकैः । द्वितीयांतानि नामानि चोक्त्वा तर्पयेद्द्विजाः

Oh nacidos dos veces, conforme a la regla, debe uno también ofrecer tarpaṇa a los devas, a los sabios humanos y a los antepasados con agua mezclada con sésamo; y, habiendo pronunciado los nombres en acusativo (terminación del segundo caso), debe satisfacerlos.

Verse 44

तर्पयेत्सपवित्रस्तु जले स्थित्वा प्रसन्नधीः । तर्पणात्सर्वतीर्थेषु स्नानस्य फलमाप्नुयात्

Llevando el pavitra y permaneciendo en el agua con mente serena, debe realizarse el tarpaṇa. Por el tarpaṇa se alcanza el fruto del baño en todos los tīrthas sagrados.

Verse 45

एवमेतांस्तर्पयित्वा नमस्कृत्योत्तरेज्जलात् । आर्द्रवस्त्रं परित्यज्य शुष्कवासःसमावृतः

Así, tras satisfacerlos con el tarpaṇa y ofrecer reverentes salutaciones, debe salir del agua. Dejando la vestidura mojada, ha de cubrirse con ropas secas.

Verse 46

आचम्य सपवित्रश्च विधिवच्छ्राद्धमाचरेत् । पिंडान्पितृभ्यो दद्याच्च तिलतण्डुलकैस्तथा

Tras hacer el ācamana y llevando el pavitra, debe practicarse el śrāddha conforme al rito; y han de ofrecerse piṇḍas a los antepasados, así como sésamo y granos de arroz.

Verse 47

एतच्छ्राद्धमशक्तस्य मया प्रोक्तं द्विजोत्तमाः । धनाढ्योऽन्नेन वै श्राद्धं षड्रसेन समाचरेत्

Esta forma de śrāddha, enseñada por mí, es para quien no puede hacer más, oh excelso entre los dvijas. Pero el acaudalado debe realizar el śrāddha con alimento provisto de los seis sabores.

Verse 48

गोभूतिलहिरण्यादिदानं कुर्यात्समृद्धिमान् । रामचन्द्रधनुष्कोटावेवमेव समाचरेत्

Quien es próspero debe hacer dones como vacas, tierras, sésamo, oro y otros. En la ‘punta del arco de Rāmacandra’, debe realizarse de la misma manera.

Verse 49

पाषाणदानपूर्वाणि तर्पणांतानि वै द्विजाः । सेतुमूले यथैतानि विधिवद्व्यतनोद्द्विजाः

Oh, dos veces nacidos, estos ritos—que comienzan con la ofrenda de piedras y culminan en el tarpaṇa—deben realizarse en la misma raíz del Setu, exactamente así, conforme a la debida norma.

Verse 50

चक्रतीर्थं ततो गत्वा तत्रापि स्नानमाचरेत् । पश्येच्च सेत्वधिपतिं देवं नारायणं हरिम्

Luego, yendo a Cakratīrtha, debe bañarse allí también; y debe contemplar al señor del Setu: el dios Nārāyaṇa, Hari.

Verse 51

गच्छन्पश्चिममार्गेण तत्रत्ये चक्रतीर्थके । स्नात्वा दर्भशयं देवं प्रपश्येद्भक्तिपूर्वकम्

Avanzando por el sendero occidental hacia el Cakratīrtha de allí, tras bañarse, debe contemplar con devoción a la deidad que reposa sobre hierba darbha (Darbhaśaya).

Verse 52

कपितीर्थं ततः प्राप्य तत्रापि स्नानमाचरेत् । सीताकुंडं ततः प्राप्य तत्रापि स्नानमाचरेत्

Luego, al llegar a Kapitīrtha, debe bañarse allí también; y después, al llegar a Sītākuṇḍa, debe bañarse allí igualmente.

Verse 53

ऋणमोचनतीर्थं तु ततः प्राप्य महाफलम् । स्नात्वा प्रणम्य रामं च जानकीरमणं प्रभुम्

Luego, al llegar al Ṛṇamocana-tīrtha, de gran fruto, tras bañarse, debe postrarse ante el Señor Rāma, el soberano Señor, amado de Jānakī (Sītā).

Verse 54

गच्छेल्लक्ष्मणतीर्थं तु कण्ठादुपरि वापनम् । कृत्वा स्नायाच्च तत्रापि दुष्कृतान्यपि चिन्तयन्

Luego debe ir al Lakṣmaṇa-tīrtha. Habiendo realizado el ‘vāpanam’ por encima de la garganta, debe bañarse allí también, meditando incluso en sus propias faltas.

Verse 55

ततः स्नात्वा रामतीर्थे ततो देवालयं व्रजेत् । स्नात्वा पापविनाशने च गंगायमुनयोस्तथा

Después, tras bañarse en el Rāma-tīrtha, debe dirigirse al templo. Habiéndose bañado de nuevo en el tīrtha destructor del pecado, que se bañe asimismo en los tīrthas llamados Gaṅgā y Yamunā.

Verse 56

सावित्र्यां च सरस्वत्यां गायत्र्यां च द्विजोत्तमाः । स्नात्वा च हनुमत्कुण्डे ततः स्नायान्महाफले । ब्रह्मकुण्डं ततः प्राप्य स्नायाद्विधिपुरःसरम्

Oh mejores de los nacidos dos veces, bañaos en los tīrthas llamados Sāvitrī, Sarasvatī y Gāyatrī. Tras bañarse en Hanumat-kuṇḍa, báñese luego en el tīrtha de gran fruto. Después, al llegar a Brahma-kuṇḍa, que se bañe guiado por el rito y la prescripción debidos.

Verse 57

नागकुण्डं ततः प्राप्य सर्वपापविनाशनम् । स्नानं कुर्यान्नरो विप्रा नरकक्लेशनाशनम् । गंगाद्याः सरितः सर्वास्तीर्थानि सकलान्यपि

Luego, al llegar a Nāga-kuṇḍa —destructor de todo pecado—, una persona, oh brāhmaṇas, debe realizar allí el baño, que destruye los tormentos del infierno. Aquí están, en esencia, todos los ríos comenzando por la Gaṅgā, y también todos los tīrthas en conjunto.

Verse 58

सर्वदा नागकुंडे तु वसंति स्वाघशांतये । अनंतादिमहानागैरष्टाभिरिदमुत्तमम्

En verdad, los grandes Nāgas moran siempre en Nāga-kuṇḍa para apaciguar su propio demérito. Este excelso tīrtha está honrado por ocho mahā-nāgas, comenzando por Ananta.

Verse 59

कल्पितं मुक्तिदं तीर्थं रामसेतौ शिवंकरम् । अगस्त्यकुण्डं संप्राप्य ततः स्नायादनुत्तमम्

En Rāmasetu hay un tīrtha sagrado, establecido desde antiguo, que otorga liberación y trae la auspiciosidad de Śiva. Luego, al llegar al Agastya-kuṇḍa, debe uno bañarse en esas aguas santísimas, sin igual.

Verse 60

अथाग्नितीर्थमासाद्य सर्वदुष्कर्मनाशनम् । स्नात्वा संतर्प्य विधिवच्छ्राद्धं कुर्यात्पितॄन्स्मरन्

Luego, al llegar a Agni-tīrtha, destructor de toda mala acción, tras bañarse y ofrecer tarpaṇa conforme al rito, debe realizarse el śrāddha según la regla, recordando a los antepasados.

Verse 61

गोभूहिरण्य धान्यादि ब्राह्मणेभ्यः स्वशक्तितः । दत्त्वाग्नितीर्थतीरे तु सर्वपापैः प्रमुच्यते

En la ribera de Agni-tīrtha, quien, según su capacidad, da a los brāhmaṇas vacas, tierras, oro, grano y demás, queda liberado de todos los pecados.

Verse 62

अथवा यानि तीर्थानि चक्रतीर्थमुखानि वै । अनुक्रांतानि विप्रेंद्राः सर्वपापहराणि तु

O el más excelso de los brāhmaṇas: cualesquiera tīrthas—comenzando por Cakra-tīrtha—que han sido recorridos en este relato, en verdad eliminan todos los pecados.

Verse 63

स्नायात्तदनुपूर्वेण स्नायाद्वापि यथारुचि । स्नात्वैवं सर्वतीर्थेषु श्राद्धादीनि समाचरेत्

Debe uno bañarse siguiendo ese mismo orden, o bien bañarse como le plazca. Habiéndose bañado así en todos los tīrthas, que cumpla debidamente el śrāddha y los demás ritos.

Verse 64

पश्चाद्रामेश्वरं प्राप्य निषेव्य परमेश्वरम् । सेतुमाधवमागत्य तथा रामं च लक्ष्मणम्

Después, al llegar a Rāmeśvara y adorar debidamente al Señor Supremo, que se acuda a Setu-Mādhava, y asimismo se rinda homenaje a Rāma y a Lakṣmaṇa.

Verse 65

सीतां प्रभंजनसुतं तथान्यान्कपिसत्तमान् । तत्रत्य सर्वतीर्थेषु स्नात्वा नियमपूर्वकम्

Habiendo rendido reverencia a Sītā, al hijo de Prabhañjana (Hanumān) y a los demás héroes excelsos entre los Vānaras, debe uno bañarse allí—observando las disciplinas prescritas—en todos los tīrthas sagrados que se hallan en ese lugar.

Verse 66

प्रणम्य रामनाथं च रामचंद्रं तथापरान् । नमस्कृत्य धनुष्कोटिं ततः स्नातुं व्रजेन्नरः

Tras inclinarse ante Rāmanātha, ante Rāmacandra y ante los demás venerables, y después de saludar a Dhanuṣkoṭi, debe el hombre dirigirse entonces a bañarse.

Verse 67

तत्र पाषाण दानादिपूर्वोक्तनियमं चरेत् । धनुष्कोटौ च दानानि दद्याद्वित्तानुसारतः

Allí debe observarse la disciplina antes expuesta, comenzando por ofrendas como el don de piedras; y en Dhanuṣkoṭi deben darse limosnas y dádivas conforme a los propios recursos.

Verse 68

क्षत्रं गाश्च तथान्यानि वस्त्राण्यन्यानि चादरात् । ब्राह्मणेभ्यो वेदविद्भ्यो दद्याद्वित्तानुसारतः

Con el debido respeto, debe uno dar—según sus posibilidades—tierras, vacas y otros dones, así como vestiduras y otros bienes, a los brāhmaṇas conocedores de los Vedas.

Verse 69

कोटितीर्थं ततः प्राप्य स्नायान्नियमपूर्वकम् । ततो रामेश्वरं देवं प्रणमेद्वृषभध्वजम्

Al llegar a Koṭitīrtha, báñese con la debida observancia; luego inclínese ante el Señor Rāmeśvara, el Dios cuyo estandarte lleva al toro.

Verse 70

विभवे सति विप्रेभ्यो दद्यात्सौवर्णदक्षिणाम् । तिलान्धान्यं च गां क्षेत्रं वस्त्राण्यन्यानि तंडुलान्

Si se tiene recursos, entréguese a los brāhmaṇas una dakṣiṇā de oro; también sésamo, granos, una vaca, tierra, vestiduras, otros bienes y arroz.

Verse 71

दद्याद्वित्तानुसारेण वित्तलोभविवर्जितः । धूपं दीपं च नैवेद्यं पूजोपकरणानिच

Sin codicia por la riqueza, dése según la propia capacidad: incienso, lámparas, ofrendas de alimento (naivedya) y los demás enseres del culto.

Verse 72

रामेश्वराय देवाय दद्याद्वित्तानुसारतः । स्तुत्वा रामेश्वरं देवं प्रणम्य च सभक्तिकम्

Al Señor Rāmeśvara ofrézcase según los propios medios; tras alabar a ese Dios Rāmeśvara, inclínese uno con devoción.

Verse 73

अनुज्ञाप्य ततो गच्छत्सेतुमाधवसंनिधिम् । तस्मै दत्त्वा च धूपादीननुज्ञाप्य च माधवम्

Luego, tras pedir permiso, vaya a la presencia de Setu-Mādhava; y habiéndole ofrecido incienso y lo demás, vuelva a tomar licencia de Mādhava.

Verse 74

पूर्वोक्तनियमोपेतः पुनरायात्स्वकं गृहम् । ब्राह्मणान्भोजयेदन्नैः षड्रसैः परिपूरितैः

Dotado de las disciplinas antes prescritas, vuelva de nuevo a su propia casa; y alimente a los brāhmaṇas con manjares colmados de los seis sabores.

Verse 75

तेनैव रामनाथोऽस्मै प्रीतोऽभीष्टं प्रयच्छति । नारकं चास्य नास्त्येव दारिद्र्यं च विनश्यति

Por ese mismo acto, Rāmanātha se complace con él y le concede el don deseado. Para tal persona no hay caída al infierno, y la pobreza también se desvanece.

Verse 76

संततिर्वर्धते तस्य पुरुषस्य द्विजोत्तमाः । संसारमवधूयाशु सायुज्यमपि यास्यति

Oh mejores de los dvija, la descendencia de ese hombre prospera; y, sacudiéndose pronto las ataduras del mundo, alcanza incluso el sāyujya, la unión.

Verse 77

अत्रागन्तुमशक्तश्चेच्छ्रुतिस्मृत्यागमेषु यत् । ग्रंथजातं महापुण्यं सेतुमाहात्म्यसूचकम्

Pero si alguien no puede venir aquí, entonces aquella colección de textos sumamente meritorios en la Śruti, la Smṛti y los Āgamas, que proclama la grandeza de Setu, sirve como medio.

Verse 78

तं ग्रंथं पाठयेद्विप्रा महापातकनाशनम् । इदं वा सेतुमाहात्म्यं पठेद्भक्तिपुरःसरम्

Oh brāhmaṇas, recítese ese texto que destruye los grandes pecados; o bien recítese este Setu Māhātmya, poniendo la devoción en primer lugar.

Verse 79

सेतुस्नानफलं पुण्यं तेनाप्नोति न संशयः । अंधपंग्वादिविषयमेतत्प्रोक्तं मनीषिभिः

Alcanza el mérito sagrado del baño en Setu; de ello no hay duda. Los sabios han declarado esta enseñanza incluso respecto de los ciegos, los cojos y otros.

Verse 80

श्रीसूत उवाच । एवं वः कथितो विप्राः सेतुयात्राक्रमो द्विजाः । एतत्पठन्वा शृण्वन्वा सर्वदुःखाद्विमुच्यते

Śrī Sūta dijo: Así, oh brāhmaṇas, os ha sido explicado el orden de la peregrinación a Setu. Leyéndolo o escuchándolo, uno queda liberado de toda aflicción.