Adhyaya 35

Verse 1

यज्ञदेव उवाच । दुर्वासर्षे महाप्राज्ञ परापरविचक्षण । दुर्विनीताभिधः कोऽयं योऽसौ गुर्वंगनामगात्

Dijo Yajñadeva: «Oh sabio Durvāsā, de gran inteligencia y discernidor de las verdades superiores e inferiores: ¿quién es éste llamado Durvinīta, el que fue a la esposa del gurú?»

Verse 2

कस्य पुत्रो धनुष्कोटौ स्नानेन स कथं द्विजः । तत्क्षणान्मुमुचे पापाद्गुरुस्त्रीगमसंभवात् । एतन्मे श्रद्धधानस्य विस्तराद्वक्तुमर्हसि

«¿De quién era hijo aquel brāhmana, y cómo—al bañarse en Dhanuṣ-koṭi—quedó al instante liberado del pecado nacido de acercarse a la esposa del guru? Te ruego que me lo expliques con detalle, pues pregunto con fe.»

Verse 3

दुर्वासा उवाच । पांड्यदेशे पुरा कश्चिद्ब्राह्मणोभूद्बहुश्रुतः

Durvāsā dijo: «Antaño, en el país de los Pāṇḍya, vivía un brāhmana, hombre de vasto saber.»

Verse 4

इध्मवाहाभिधो नाम्ना तस्य भार्या रुचिंस्तथा । बभूव तस्य तनयो दुर्विनीताभिधो द्विजः

«Su esposa se llamaba Ruciṃs, y él era conocido como Idhmavāha. Le nació un hijo, un brāhmana llamado Durvinīta.»

Verse 5

दुर्विनीतः पितुस्तस्य स कृत्वा चौर्ध्वदैहिकम्

«Durvinīta, después de realizar para su padre los ritos funerarios, las ceremonias posteriores a la muerte,»

Verse 6

कंचित्कालं गृहेऽवात्सीन्मात्रा विधवया सह । ततो दुर्भिक्षमभवद्वादशाब्दमवर्षणात्

«Durante algún tiempo vivió en casa con su madre viuda. Luego sobrevino una hambruna, pues durante doce años no llovió.»

Verse 7

ततो देशांतरमगान्मात्रा साकं द्विजोत्तम । गोकर्णं स समासाद्य सुभिक्षं धान्यसंचयैः

Entonces, aquel excelente Brāhmaṇa partió hacia otra tierra junto con su madre. Al llegar a Gokarṇa, encontró abundancia allí, con grandes reservas de grano.

Verse 8

उवास सुचिरं कालं मात्रा विधवया सह । ततो बहुतिथे काले दुर्विनीतो गते सति

Vivió allí durante mucho tiempo con su madre viuda. Luego, cuando hubo pasado mucho tiempo y Durvinīta hubo crecido,

Verse 9

पूर्वदुष्कर्मपाकेन मूढबुद्धिरहो बत । अनंगशरविद्धांगो रागाद्विकृतमानसः

Por la maduración de malas acciones pasadas, ¡ay!, su entendimiento se nubló. Herido por las flechas de Anaṅga, sus miembros se inflamaron y su mente se distorsionó por la pasión.

Verse 10

मामेति वादिनीमंबां बलादाकृष्य पातकी । बुभुजे काममोहात्मा मैथुनेन द्विजोत्तम

Aunque su madre gritaba: '¡Soy yo, tu madre!', ese pecador la arrastró por la fuerza y, vencido por la lujuria y el engaño, la violó mediante el acto sexual, oh el mejor de los dos veces nacidos.

Verse 11

स खिन्नो दुर्विनीतोऽयं रेतःसेकादनंतरम् । मनसा चिंतयन्पापं रुरोदभृशदुःखितः

Después de eso, Durvinīta quedó totalmente abatido. Inmediatamente después del acto, reflexionando en su mente sobre su pecado, lloró, profundamente afligido por el dolor.

Verse 12

अहोतिपापकृदहं महापातकिनां वरः । अगमं जननीं यस्मात्कामबाणवशानुगः

«¡Ay! He cometido un pecado gravísimo; soy el primero entre los grandes pecadores, pues me acerqué a mi propia madre, sometido al poder de las flechas de Kāma.»

Verse 13

इति संचित्य मनसा स तत्र मुनिसन्निधौ । जुगुप्तमानश्चात्मानं तान्मुनीनिदमब्रवीत्

Así, tras recoger sus pensamientos en la mente y hallándose allí ante los sabios, él—avergonzado y deseoso de ocultarse—se dirigió a aquellos munis con estas palabras.

Verse 14

गुरुस्त्रीगमपापस्य प्रायश्चित्तं ममद्विजाः । वदध्वं शास्त्रतत्त्वज्ञाः कृपया मयि केवलम्

«Oh sabios dos veces nacidos, decidme la expiación (prāyaścitta) por el pecado de acercarse a la esposa del propio gurú. Vosotros, que conocéis la verdad de los śāstras, por compasión, habladme a mí solamente.»

Verse 15

मरणान्निष्कृतिः स्याच्चेन्मरिष्यामि न संशयः । भवद्भिरुच्यते यत्तु प्रायश्चित्तं ममाधुना

«Si por la muerte puede alcanzarse la liberación de esta falta, moriré, sin duda. Con todo, la expiación que ahora prescribáis para mí, la aceptaré.»

Verse 16

करिष्ये तद्द्विजाः सत्यं मरणं वान्यदैव वा । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य केचित्तत्रमुनीश्वराः

«Eso haré, oh sabios, en verdad: sea la muerte o cualquier otra cosa.» Al oír sus palabras, algunos de los grandes munis allí deliberaron en su interior.

Verse 17

अनेन साकं वार्ता तु दोषायेति विनिश्चिताः । मौनित्वं भेजिरे केचिन्मुनयः केचिदा भृशम्

Decidiendo: «Aun conversar con este hombre trae impureza», algunos sabios abrazaron el silencio; otros se agitaron en gran manera.

Verse 18

दुष्टात्मा मातृगामी त्वं महापातकिनां वरः । गच्छगच्छेतिबहुशो वाचमूचुर्द्विजोत्तमाः

«¡Alma perversa! ¡Tú, violador de la madre, el primero entre los grandes pecadores! ¡Vete, vete!»—así, una y otra vez, le dijeron los mejores de los dos veces nacidos.

Verse 19

तान्निवार्य कृपाशीलः सर्वज्ञः करुणानिधिः । कृष्णद्वैपायनस्तत्र दुर्विनीतमभाषत

Pero, conteniéndolos, el compasivo, el omnisciente, océano de misericordia—Kṛṣṇa Dvaipāyana (Vyāsa)—allí habló al hombre indisciplinado.

Verse 20

गच्छाशु रामसेतौ त्वं धनुष्कोटौ सहांबया । मकरस्थे रवौ माघे मासमेकं निरंतरम्

«Ve pronto a Rāma-setu, a Dhanuṣkoṭi, junto con tu madre. Cuando el Sol esté en Makara (Capricornio), en el mes de Māgha, permanece allí sin interrupción durante un mes entero.»

Verse 21

जितेंद्रियो जितक्रोधः परद्रोहविवर्जितः । एकमासं निराहारः कुरु स्नानं सहांबया

«Con los sentidos vencidos, la ira dominada y libre de dañar a otros—ayunando (sin alimento) durante un mes—realiza el baño sagrado junto con tu madre.»

Verse 22

पूतो भविष्यस्यद्धा गुरुस्त्री गमदोषतः । यत्पातकं न नश्येत सेतुस्नानेन तन्नहि

Ciertamente quedarás purificado de la falta de acercarte a la esposa del gurú; pues no hay pecado que no sea destruido por el baño en Setu.

Verse 23

श्रुतिस्मृतिपुराणेषु धनुष्कोटिप्रशंसनम् । बहुधा भण्यते पंचमहापातकनाशनम्

En las Śruti, las Smṛti y los Purāṇa se proclama de muchas maneras la alabanza de Dhanuṣkoṭi, como destructora de los cinco grandes pecados.

Verse 24

तस्मात्त्वं त्वरया गच्छ धनुष्कोटिं सहांबया । प्रमाणं कुरु मद्वाक्यं वेदवाक्यमिव द्विज

Por tanto, oh brāhmaṇa, ve con presteza a Dhanuṣkoṭi junto con tu madre. Haz verdadera mi palabra, como se acepta la palabra del Veda como autoridad.

Verse 25

श्रीरामधनुषः कोटौ स्नातस्य द्विज पुत्रक । महापातककोट्योपि नैव लक्ष्या इतीव हि

Oh hijo de brāhmaṇa, quien se baña en la punta del Arco de Śrī Rāma, en Rāma-dhanuṣkoṭi, aun crores de grandes pecados quedan, por así decirlo, sin rastro alguno.

Verse 26

प्रायश्चित्तांतरं प्रोक्तं मन्वादिस्मृतिभिः स्मृतौ । तद्गच्छत्वं धनुष्कोटिं महापातक नाशिनीम्

En la tradición de las Smṛti, Manu y otros legisladores han enseñado diversas expiaciones; por ello ve a Dhanuṣkoṭi, la que destruye los grandes pecados.

Verse 27

इतीरितोऽथ व्यासेन दुर्विनीतोद्विजोत्तमाः । मात्रा साकं धनुष्कोटिं नत्वा व्यासं च निर्ययौ

Así instruido por Vyāsa, Durvinīta, el más excelso de los brāhmaṇas, partió: se postró ante Vyāsa y se encaminó a Dhanuṣkoṭi junto con su madre.

Verse 28

मकरस्थे रवौ माघे मासमात्रं निरंतरम् । मात्रा सह निराहारो जितक्रोधो जितेंद्रियः

Cuando el Sol estaba en Makara (Capricornio), en el mes de Māgha, permaneció sin interrupción durante un mes entero—con su madre—en ayuno, vencedor de la ira y dueño de sus sentidos.

Verse 29

श्रीरामधनुषः कोटौ सस्नौ संकल्पपूर्वकम् । रामनाथं नमस्कुर्वं स्त्रिकालं भक्तिपूर्वकम्

En la punta del Arco de Śrī Rāma se bañó con voto solemne (saṅkalpa), y con devoción se postraba ante Rāmanātha tres veces al día.

Verse 30

मासांते पारणां कृत्वा मात्रा सह विशुद्धधीः । व्यासांतिकं पुनः प्रायात्तस्मै वृत्तं निवेदितुम्

Al término del mes, tras realizar la pāraṇā—la conclusión y ruptura del ayuno—junto con su madre, con la mente purificada, volvió a ir ante Vyāsa para comunicarle todo lo sucedido.

Verse 31

स प्रणम्य पुनर्व्यासं दुर्विनीतोऽब्रवीद्वचः

Entonces Durvinīta, tras postrarse de nuevo ante Vyāsa, pronunció estas palabras.

Verse 32

दुर्विनीत उवाच । भगवन्करुणासिंधो द्वैपायन महत्तम । भवतः कृपया रामधनुष्कोटौ सहांबया । माघमासे निराहारो मासमात्रमतंद्रितः

Dijo Durvinīta: Oh Bienaventurado, océano de compasión—oh grandísimo Dvaipāyana—por tu gracia, junto con mi madre en Rāma-dhanuṣkoṭi, en el mes de Māgha permanecí un mes entero en ayuno, sin negligencia.

Verse 33

अहं त्वकरवं स्नानं नमस्कुर्वन्महेश्वरम् । इतः परं मया व्यास भगवन्भक्तवत्सल

«Ya he realizado el baño sagrado, inclinándome con reverencia ante Maheśvara. De aquí en adelante, oh Vyāsa—oh Señor amante de los devotos—(indícame lo que debo hacer)».

Verse 34

यत्कर्त्तव्यं मुने तत्त्वं ममोपदिश तत्त्वतः । इति तस्य वचः श्रुत्वा दुर्विनीतस्य वै मुनिः । बभाषे दुर्विनीतं तं व्यासो नारायणांशकः

«Oh sabio, instrúyeme con verdad: ¿qué debe hacerse conforme a la realidad?» Al oír estas palabras de Durvinīta, el sabio Vyāsa—encarnación de una porción de Nārāyaṇa—le habló entonces.

Verse 35

व्यास उवाच । दुर्विनीत गतं तेऽद्य पातकं मातृसंगजम्

Vyāsa dijo: «Oh Durvinīta, hoy se ha apartado tu pecado, nacido de la unión ilícita con tu madre».

Verse 36

मातुश्च पातकं नष्टं त्वत्संगतिनिमि त्तजम् । संदेहो नात्र कर्तव्यः सत्यमुक्तं मया तव

«También el pecado de tu madre, surgido por su asociación contigo, ha sido destruido. No debe haber duda aquí; te he dicho la verdad».

Verse 37

बांधवाः स्वजनाः सर्वे तथान्ये ब्राह्मणाश्च ये । सर्वे त्वां संग्रहीष्यंति दुर्विनीतां बया सह

Todos tus parientes y deudos, y también los demás brāhmaṇas, te acogerán; te aceptarán junto con el temor y la mancha que antes se adherían a ti, oh Durvinīta.

Verse 38

मत्प्रसादाद्धनुष्कोटौ विशुद्धस्त्वं निमज्जनात् । दारसंग्रहणं कृत्वा गार्हस्थ्यं धर्ममाचर

Por mi gracia, al sumergirte en Dhanuṣkoṭi quedas purificado. Por ello, tomando esposa, practica el dharma de la vida del cabeza de familia (gārhasthya).

Verse 39

त्यज त्वं प्राणिहिंसां च धर्मं भज सनातनम् । सेवस्व सज्जनान्नित्यं भक्तियुक्तेन चेतसा

Abandona la violencia contra los seres vivos y abraza el dharma eterno. Sirve siempre a los virtuosos, con la mente unida a la devoción.

Verse 40

संध्योपासनमुख्यानि नित्यकर्माणि न त्यज । निगृहीष्वेन्द्रियग्राममर्चयस्व हरं हरिम्

No abandones tus deberes cotidianos, ante todo la adoración de la sandhyā en los crepúsculos. Refrena el conjunto de los sentidos y venera a Hara (Śiva) y a Hari (Viṣṇu).

Verse 41

परापवादं मा ब्रूया मासूयां भज कर्हिचित् । अन्यस्याभ्युदयं दृष्ट्वा संतापं कृणु मा वृथा

No hables mal de nadie; no abraces jamás la envidia. Al ver la prosperidad ajena, no te causes un dolor inútil.

Verse 42

मातृवत्परदा रांश्च त्वन्नित्यमवलोकय । अधीतवेदानखिलान्माविस्मर कदाचन

Considera siempre a las esposas de otros como a una madre. Y no olvides jamás los Vedas que has estudiado por completo.

Verse 43

अतिथीन्मावमन्यस्व श्राद्धं पितृदिने कुरु । पैशून्यं मा वदस्व त्वं स्वप्नेऽप्यन्स्य कर्हिचित्

No deshonres a los huéspedes; realiza el śrāddha en el día sagrado para los Pitṛs. No pronuncies calumnia: nunca, en ningún momento, ni siquiera en sueños, contra otro.

Verse 44

इतिहासपुराणानि धर्मशास्त्राणि संततम् । अवलोकय वेदांतं वेदांगानि तथा पुनः

Estudia constantemente los Itihāsas y los Purāṇas, y los Dharmaśāstras; examina también el Vedānta y, de nuevo, los Vedāṅgas.

Verse 45

हरिशंकरना मानि मुक्तलज्जोऽनुकीर्त्तय । जाबालोपनिषन्मंत्रैस्त्रिपुंड्रोद्धूलनं कुरु

Libremente y sin vergüenza, canta una y otra vez los nombres de Hari y de Śaṅkara. Con los mantras de la Jābāla Upaniṣad, aplica la ceniza sagrada como las marcas del tripuṇḍra.

Verse 46

रुद्राक्षान्धारय सदा शौचाचारपरो भव । तुलस्या बिल्वपत्रैश्च नारायणहरावुभौ

Lleva siempre cuentas de rudrākṣa y sé devoto de la pureza y la recta conducta. Adora a Nārāyaṇa y a Hara, ofreciendo hojas de tulasī y hojas de bilva.

Verse 47

एकं कालं द्विकालं वा त्रिकालं चार्चयस्य भोः । तुलसीदलसंमिश्रं सिक्तं पादोदकेन च

Adora al Señor una vez, o dos veces, o aun tres veces al día, oh amado—con ofrendas mezcladas con hojas de tulasī y humedecidas con pādodaka, el agua de Sus pies.

Verse 48

नैवेद्यान्नं सदा भुंक्ष्व शंभुनारायणाग्रतः । कुरु त्वं वैश्वदेवाख्यं बलिमन्नविशुद्धये

Come siempre sólo después de ofrecer el alimento como naivedya ante Śambhu y Nārāyaṇa. Realiza la ofrenda llamada Vaiśvadeva—colocando porciones de bali—para la purificación de tu comida.

Verse 49

यतीश्वरान्ब्रह्मनिष्ठान्तर्पयान्नैर्गृहागतान् । वृद्धानन्याननाथांश्च रोगिणो ब्रह्मचारिणः

Sacia con alimento a los venerables yatis y a los firmes en Brahman que llegan a tu casa; y también a los ancianos, a los desamparados, a los enfermos y a los brahmacārins.

Verse 50

कुरु त्वं मातृशुश्रूषामौपासनपरो भव । पंचाक्षरं महामंत्रं प्रणवेन समन्वितम्

Sirve a tu madre y sé devoto del aupāsana diario, el culto doméstico del fuego sagrado. Y recita el gran mantra de cinco sílabas, unido al praṇava, el Oṃ.

Verse 51

तथैवाष्टाक्षरं मंत्रमन्यमंत्रानपि द्विज । जप त्वं प्रयतो भूत्वा ध्यायन्मंत्राधिदेवताः

Del mismo modo, oh dos veces nacido, canta el mantra de ocho sílabas—y también otros mantras—con disciplina y recogimiento, meditando en las deidades rectoras de esos mantras.

Verse 52

एवमन्यांस्तथा धर्मान्स्मृत्युक्तान्त्सर्वदा कुरु । एवं कृतव्रतस्ते स्याद्देहांते मुक्तिरप्यलम्

Del mismo modo, practica siempre los demás deberes enseñados en las Smṛtis. Así, tus votos quedarán cumplidos, y al fin del cuerpo la liberación misma estará asegurada.

Verse 53

इत्युक्तो व्यासमुनिना दुर्विनीतः प्रणम्य तम् । तदुक्तमखिलं कृत्वा देहांते मुक्तिमाप्तवान्

Así instruido por el sabio Vyāsa, Durvinīta se inclinó ante él; y habiendo cumplido todo lo prescrito, alcanzó la liberación al fin de su cuerpo.

Verse 54

तन्मातापि मृता काले धनुष्कोटिनिमज्जनात । अवाप परमां मुक्तिमपुनर्भवदायिनीम्

Y su madre también, cuando llegó su hora de morir, obtuvo la suprema liberación mediante la inmersión en Dhanuṣkoṭi, liberación que concede no volver a nacer.

Verse 55

दुर्वासा उवाच । एवं ते दुर्विनीतस्य तन्मातुश्च विमोक्षणम् । धनुष्कोट्यभिषेकेण यज्ञदेव मयेरितम्

Durvāsā dijo: «Así, oh Yajñadeva, te he explicado la liberación de Durvinīta y de su madre, producida por el sagrado baño (abhiṣeka) en Dhanuṣkoṭi».

Verse 56

पुत्रमेनं त्वमप्याशु ब्रह्महत्याविशुद्धये । समादाय व्रज ब्रह्मन्धनुष्कोटिं विमुक्तिदाम्

«Tú también, oh brāhmaṇa, toma pronto a este hijo para purificarte del pecado de matar a un brāhmaṇa, y ve a Dhanuṣkoṭi, dadora de liberación».

Verse 57

सिंधुद्वीप उवाच । इति दुर्वाससा प्रोक्तो यज्ञदेवो निजं सुतम् । समादाय ययौ राम धनुष्कोटिं विमुक्तिदाम्

Siṃdhudvīpa dijo: «Así instruido por Durvāsā, Yajñadeva tomó a su propio hijo y partió, oh Rāma, hacia Dhanuṣkoṭi, dadora de liberación».

Verse 58

गत्वा निवासमकरोत्षण्मासं तत्र स द्विजः । पुत्रेण साकं नियतो हे सृगालप्लवंगमौ

Llegado allí, aquel brāhmaṇa permaneció seis meses, viviendo con disciplina junto a su hijo, oh chacal y mono.

Verse 59

स सस्नौ च धनुष्कोटौ षण्मासं वै स पुत्रकः । षण्मासांते यज्ञदेवं प्राह वागशरीरिणी

Y aquel hijo, en verdad, se bañó en Dhanuṣkoṭi durante seis meses; al cabo de los seis meses, una voz incorpórea habló a Yajñadeva.

Verse 60

विमुक्ता यज्ञदेवस्य ब्रह्महत्या सुतस्य ते । स्वर्णस्तेयात्सुरापानात्किरातीसंगमात्तथा

«Oh Yajñadeva, la brahmahatyā de tu hijo ha sido removida; asimismo queda libre de los pecados de robar oro, beber embriagantes y unirse a una mujer kirātī».

Verse 61

अन्येभ्योपि हि पापेभ्यो विमुक्तोयं सुतस्तव । संशयं मा कुरुष्व त्वं यज्ञदेव द्विजोत्तम

«En verdad, tu hijo está libre también de otros pecados. No albergues duda, oh Yajñadeva, el mejor de los dos veces nacidos».

Verse 62

इत्युक्त्वा विररामाथ सा तु वाग शरीरिणी । तदाऽशरीरिणीवाक्यं यज्ञदेवः स शुश्रुवान्

Dicho esto, aquella voz incorpórea enmudeció. Entonces Yajñadeva oyó esas palabras del hablante sin cuerpo.

Verse 63

संतुष्टः पुत्रसहितो रामनाथं निषेव्य च । धनुष्कोटिं नमस्कृत्य पुत्रेण सहि तस्तदा

Satisfecho y acompañado de su hijo, rindió culto a Rāmanātha. Luego, junto con su hijo, se postró reverente ante Dhanuskoṭi.

Verse 64

स्वदेशं प्रययौ हृष्टः स्वग्रामं स्वगृहं तथा । सपुत्रदारः सुचिरं सुखमास्ते सुनिर्वृतः

Gozoso regresó a su propia tierra, a su aldea y a su hogar. Con su hijo y su esposa vivió feliz largo tiempo, plenamente sosegado.

Verse 65

सिन्धुद्वीप उवाच । गोमायुवानरावेवं युवयोः कथितं मया । यज्ञदेवसुतस्यास्य सुमतेः परिमोक्षणम्

Sindhudvīpa dijo: «Oh chacal y mono, así os he relatado la historia de la completa liberación de Sumati, hijo de Yajñadeva».

Verse 66

पातकेभ्यो महद्भ्यश्च धनुष्कोटौ निमज्जनात् । युवामतो धनुष्कोटिं गच्छतं पापशुद्धये । नान्यथा पापशुद्धिः स्यात्प्रायश्चित्तायुतैरपि

Por la inmersión en Dhanuskoṭi se es liberado incluso de grandes pecados. Por ello, id ambos a Dhanuskoṭi para purificar vuestras faltas; pues tal limpieza no se logra de otro modo, ni aun con decenas de miles de ritos expiatorios.

Verse 67

श्रीसूत उवाच । सिन्धुद्वीपस्य वचनमिति श्रुत्वा द्विजो त्तमाः

Dijo Śrī Sūta: Al oír estas palabras de Sindhudvīpa, los excelsos brāhmaṇas escucharon con atención devota.

Verse 68

सृगालवानरावाशु विलंघितमहापथौ । धनुष्कोटिं प्रयासेन गत्वा स्नात्वा च तज्जले

El chacal y el mono cruzaron presto el gran camino; con esfuerzo llegaron a Dhanuskoṭi y se bañaron en sus aguas.

Verse 69

विमुक्तौ सर्वपापेभ्यो विमानवरसंस्थितौ । देवैः कुसुमवर्षेण कीर्यमाणौ सुतेजसौ

Libres de todo pecado, los dos resplandecientes tomaron asiento en un excelso vimāna, mientras los devas los cubrían con una lluvia de flores.

Verse 70

हारकेयूरमुकुटकटकादिविभूषितौ । देवस्त्रीधूयमानाभ्यां चामराभ्यां विराजितौ । गत्वा देवपुरीं रम्यामिंद्र स्यार्द्धासनं गतौ

Adornados con guirnaldas, brazaletes, coronas, pulseras y demás, y resplandecientes mientras las apsarās los abanicaban con cāmaras, fueron a la deleitosa ciudad de los devas y alcanzaron un asiento de honor junto a Indra.

Verse 71

श्रीसूत उवाच । युष्माकमेवं कथितं सृगालस्य कपेरपि

Dijo Śrī Sūta: «Así os he narrado la historia del chacal y también la del mono».

Verse 72

पापाद्विमोक्षणं विप्रा धनुष्कोटौ निमजनात् । भक्त्या य इममध्यायं शृणोति पठतेऽपि वा

Oh brāhmanes, hay liberación del pecado mediante la inmersión en Dhanuṣkoṭi. Y quien, con devoción, escucha este capítulo—o incluso lo recita—participa de ese mérito.

Verse 73

स्नानजं फलमाप्नोति धनुष्कोटौ स मानवः । योगिवृंदैरसुलभां मुक्तिमप्याशु विंदति

Quien se baña en Dhanuṣkoṭi alcanza el fruto nacido del baño sagrado; en verdad, pronto obtiene incluso esa liberación difícil de lograr aun para multitudes de yoguis.