Adhyaya 18

Verse 1

सूत उवाच । अथाहं संप्रवक्ष्यामि सर्वधर्मोत्तमोत्तमम् । उमामहेश्वरं नाम व्रतं सर्वार्थसिद्धिदम्

Sūta dijo: Ahora expondré lo mejor de lo mejor entre todos los dharmas: el voto llamado «Umāmaheśvara», un vrata que concede el logro de todos los fines.

Verse 2

आनर्त्त संभवः कश्चिन्नाम्ना वेदरथो द्विजः । कलत्रपुत्रसंपन्नो विद्वानुत्तमवंशजः

Había un cierto dvija llamado Vedaratha, nacido en Ānarta; provisto de esposa e hijos, erudito y descendiente de un linaje noble.

Verse 3

तस्यैवं वर्तमानस्य ब्राह्मणस्य गृहाश्रमे । बभूव शारदानाम कन्या कमललोचना

Mientras aquel brāhmaṇa vivía así en el āśrama del cabeza de familia, le nació una hija llamada Śāradā, de ojos como loto.

Verse 4

तां रूपलक्षणोपेतां बालां द्वादशहायनाम् । ययाचे पद्मनाभाख्यो मृतदारश्च स द्विजः

Aquella doncella—dotada de hermosura y de signos auspiciosos, de doce años—fue pedida en matrimonio por un dos veces nacido llamado Padmanābha, brahmán cuya esposa había fallecido.

Verse 5

महाधनस्य शांतस्य सदा राजसखस्य च । याञ्चाभंगभयात्तस्य तां कन्यां प्रददौ पिता

Por ser muy rico, sereno y siempre amigo del rey, el padre de la muchacha—temiendo la deshonra de rechazar su petición—le entregó a aquella hija.

Verse 6

मध्यंदिने कृतोद्वाहः स विप्रः श्वशुरालये । संध्यामुपासितुं सायं सरस्तटमुपाययौ

Celebrada la boda al mediodía en la casa de su suegro, aquel brāhmaṇa fue al atardecer a la orilla de un lago para realizar la adoración de la sandhyā.

Verse 7

उपास्य संध्यां विधिवत्प्रत्यागच्छत्तमोवृते । मार्गे दष्टो भुजंगेन ममार निजकर्मणा

Habiendo cumplido debidamente la adoración de la sandhyā, regresó cuando la oscuridad se había extendido. En el camino fue mordido por una serpiente y murió, por obra de su propio karma.

Verse 8

तस्मिन्मृते कृतोद्वाहे सहसा तस्य बांधवाः । चुक्रुशुः शोकसंतप्तौ श्वशुरावस्य कन्यका

Cuando murió de improviso—apenas concluida la boda—sus parientes clamaron, abrasados por el dolor; y su suegro y la joven esposa quedaron consumidos por la pena.

Verse 9

निर्हृत्य तं बंधुजना जग्मुः स्वं स्वं निवेशनम् । शारदा प्राप्तवैधव्या पितुरेवालये स्थिता

Después de llevarlo para los ritos finales, los parientes regresaron, cada cual a su propia morada. Śāradā, caída en viudez, permaneció en la casa de su padre.

Verse 10

भूताच्छादनभोज्येन भर्त्रा विरहिता सती । निनाय कतिचिन्मासान्सा बाला पितृमंदिरे

Separada de su esposo —quien le proveía vestido y alimento—, la virtuosa joven pasó algunos meses en la casa de su padre.

Verse 11

एकदा नैध्रुवो नाम कश्चिद्वृद्धतरो मुनिः । अन्धः शिष्यकरग्राही तन्मंदिरमुपाययौ

Una vez, un anciano sabio llamado Naidhruva —ciego y tomado de la mano de su discípulo— llegó a aquella casa.

Verse 12

तस्मिन्वृद्धे गृहं प्राप्ते क्वापि यातेषु बंधुषु । साक्षादिवात्मनो दैवं सा बाला समुपागमत्

Cuando aquel anciano sabio llegó a la casa y los parientes se habían ido a otra parte, la joven se acercó a él como si fuera su destino manifiesto, la providencia divina misma.

Verse 13

स्वागतं ते महाभाग पीठेस्मिन्नुपविश्यताम् । नमस्ते मुनिनाथाय प्रियं ते करवाणि किम्

«Bienvenido seas, oh muy afortunado. Toma asiento en este sitial. Reverencia a ti, señor entre los sabios: ¿qué puedo hacer para complacerte?»

Verse 14

इत्युक्त्वा भक्तिमास्थाय कृत्वा पादावनेजनम् । वीजयित्वा परिश्रांतं तं मुनिं पर्यतोषयत्

Dicho esto, refugiándose en la devoción, le lavó los pies; luego, abanicando al sabio agotado, lo complació por completo con su servicio.

Verse 15

श्रांतं पीठे समावेश्य कृत्वाभ्यंगं स्वपाणिना । कृतस्नानं च विधिवत्कृतदेवार्चनं मुनिम्

Sentando al sabio cansado en un asiento, lo ungió y masajeó con sus propias manos; y dispuso que se bañara debidamente y realizara el culto a la deidad conforme al rito.

Verse 16

सुखासनोपविष्टं तं धूपमाल्यानुलेपनैः । अर्चयित्वा वरान्नेन भोजयामास सादरम्

Cuando estuvo sentado con comodidad, lo honró con incienso, guirnaldas y ungüentos fragantes; luego, con respetuosa solicitud, le dio de comer excelentes manjares.

Verse 17

भुक्त्वा च सम्यक्छनकैस्तृप्तश्चानंदनिर्भरः । चकारांधमुनिस्तस्यै सुप्रीतः परमाशिषम्

Habiendo comido bien, despacio y a gusto, el sabio ciego quedó satisfecho y colmado de gozo; muy complacido, le otorgó la más alta bendición.

Verse 18

विहृत्य भर्त्रा सहसा च तेन लब्ध्वा सुतं सर्वगुणैर्वरिष्ठम् । कीर्तिं च लोके महतीमवाप्य प्रसादयोग्या भव देवतानाम्

«Muy pronto gozarás de la vida junto con un esposo; obtendrás un hijo, el más excelente en todas las virtudes. Alcanzando gran fama en el mundo, sé digna de la gracia de los dioses.»

Verse 19

इत्यभिव्याहृतं तेन मुनिना गतचक्षुषा । निशम्य विस्मिता बाला प्रत्युवाच कृतांजलिः

Al oír aquellas palabras pronunciadas por el sabio que había perdido la vista, la joven, llena de asombro, respondió con las manos juntas en reverencia.

Verse 20

ब्रह्मंस्त्वद्वचनं सत्यं कदाचिन्न मृषा भवेत् । तदेतन्मंदभाग्यायाः कथमेतत्फलिष्यति

«Oh Brahmán, tu palabra es verdad; jamás puede ser falsa. Pero ¿cómo dará fruto esto para una desdichada como yo?»

Verse 21

शिलाग्र्यामिव सद्वृष्टिः शुनक्यामिव सत्क्रिया । विफला मंदभाग्यायामाशीर्ब्रह्मविदामपि

«Como la lluvia fina que cae sobre una cumbre rocosa, como un buen rito ofrecido a quien no es digno, así también para el malhadado, aun las bendiciones de los conocedores de Brahman quedan sin fruto.»

Verse 22

सैषाहं विधवा ब्रह्मन्दुष्कर्मफलभागिनी । त्वदाशीर्वचनस्यास्य कथं यास्यामि पात्रताम्

«Yo misma soy viuda, oh Brahmán, portadora del fruto de malas acciones. ¿Cómo llegaré a ser un recipiente digno de esta palabra de bendición tuya?»

Verse 23

मुनिरुवाच । त्वामनालक्ष्य यत्प्रोक्तमंधेनापि मयाऽधुना । तदेतत्साधयिष्यामि कुरु मच्छासनं शुभे

El sabio dijo: «Aunque soy ciego y acabo de hablar sin reconocerte, haré que esa misma promesa se cumpla. Oh afortunada, cumple mi mandato.»

Verse 24

उमामहेश्वरं नाम व्रतं यदि चरिष्यसि । तेन व्रतानुभावेन सद्यः श्रेयोऽनुभोक्ष्यसे

Si emprendes el voto llamado «Umā–Maheśvara», por el poder de esa observancia gozarás de inmediato del bien supremo.

Verse 25

शारदोवाच । त्वयोपदिष्टं यत्नेन चरिष्याम्यपि दुश्चरम् । तद्व्रतं ब्रूहि मे ब्रह्मन्विधानं वद विस्तरात्

Śārada dijo: «Aunque sea difícil, practicaré con empeño lo que me has enseñado. Oh Brahmán, dime ese voto; expón su rito en detalle».

Verse 26

मुनिरुवाच । चैत्रे वा मार्गशीर्षे वा शुक्लपक्षे शुभे दिने । व्रतारंभं प्रकुर्वीत यथावद्गुर्वनुज्ञया

El sabio dijo: «En Caitra o en Mārgaśīrṣa, en un día propicio de la quincena luminosa, debe iniciarse el voto correctamente, tras obtener el permiso del maestro».

Verse 27

अष्टम्यां च चतुर्दश्यामुभयोरपि पर्वणोः । संकल्पं विधिवत्कृत्वा प्रातःस्नानं समाचरेत्

En ambas ocasiones sagradas—el octavo y el decimocuarto día lunar—tras hacer debidamente el saṅkalpa, debe realizarse el baño matutino.

Verse 28

सन्तर्प्य पितृदेवादीन्गत्वा स्वभवनं प्रति । मंडपं रचयेद्दिव्यं वितानाद्यैरलंकृतम्

Habiendo satisfecho con ofrendas a los Pitṛs y a los Devas (y a otros venerables), y regresando luego a su morada, debe erigirse un espléndido maṇḍapa adornado con doseles y demás ornamentos.

Verse 29

फलपल्लवपुष्पाद्यैस्तोरणैश्च समन्वितम् । पंचवर्णैश्च तन्मध्ये रजोभिः पद्ममुद्धरेत्

Adorna el recinto de adoración con guirnaldas (toraṇa) hechas de frutos, brotes tiernos, flores y demás; y en el centro, con polvos de cinco colores, traza un diseño de loto.

Verse 30

चतुर्दशदलैर्बाह्ये द्वाविंशद्भिस्तदंतरे । तदंतरं षोडशभिरष्टभिश्च तदंतरे

En el anillo exterior (del loto) haya catorce pétalos; dentro de éste, veintidós; dentro de aquél, dieciséis; y más adentro, ocho (pétalos).

Verse 31

एवं पद्मं समुद्धत्य पंचवर्णैर्मनोरमम् । चतुरस्रं ततः कुर्यादंतर्वर्तुलमुत्तमम्

Así, tras dibujar el encantador loto con cinco colores, haz luego un recinto cuadrado, y dentro de él un círculo excelente.

Verse 32

व्रीहितंडुलराशिं च तन्मध्ये च सकूर्चकम् । कूर्चोपरि सुसंस्थाप्य कलशं वारिपूरितम्

Y allí coloca un montón de granos de arroz, y en medio de él un kūrca (manojo ritual de darbha); sobre el kūrca asienta firmemente un kalaśa, una vasija llena de agua.

Verse 33

कलशोपरि विन्यस्य वस्त्रं वर्णसमन्वितम् । तस्योपरिष्टात्सौवर्ण्यौ प्रतिमे शिवयोः शुभे । निधाय पूजयेद्भक्त्या यथाविभवविस्तरम्

Sobre el kalaśa coloca un paño de colores apropiados; y encima de él pon las auspiciosas imágenes doradas de Śiva y de su Consorte. Luego adóralos con devoción, ampliando las ofrendas según tus medios.

Verse 34

पंचामृतैस्तु संस्नाप्य तथा शुद्धोदकेन च । रुद्रैकादशकं जप्त्वा पंचाक्षरशताष्टकम्

Después de bañar a la Deidad con los cinco amṛtas y también con agua pura, recítese el himno a Rudra once veces; luego júzguese el mantra de cinco sílabas ciento ocho veces.

Verse 35

अभिमंत्र्य पुनः स्थाप्य पीठं मध्ये तथार्चयेत् । स्वयं शुद्धासनासीनो धौतशुक्लांबरः सुधीः

Habiéndolo consagrado con mantra y colocando de nuevo el pīṭha en el centro, adórese conforme al rito; el devoto sabio, sentado en un asiento puro, vista ropas blancas lavadas.

Verse 36

पीठमामंत्र्य मंत्रेण प्राणायामान्समाचरेत् । संकल्पं प्रवदेत्तत्र शिवाग्रे विहितांजलिः

Invocando el pīṭha con mantra, practíquese el prāṇāyāma; luego, con las manos unidas ante Śiva, declárese el saṅkalpa, la intención ritual.

Verse 37

यानि पापानि घोराणि जन्मांतरशतेषु मे । तेषां सर्वविनाशाय शिवपूजां समारभे

Cualesquiera pecados terribles míos, acumulados a lo largo de cientos de nacimientos pasados: para la total destrucción de todos ellos, comienzo la adoración de Śiva.

Verse 38

सौभाग्यविजयारोग्यधर्मैश्वर्याभिवृद्धये । स्वर्गापवर्गसिद्ध्यर्थं करिष्ये शिवपूजनम्

Para el aumento de la buena fortuna, la victoria, la salud, el dharma y la prosperidad, y para alcanzar el cielo y la liberación, realizaré la adoración de Śiva.

Verse 39

इति संकल्पमुच्चार्य यथावत्सुसमाहितः । अंगन्यासं ततः कृत्वा ध्यायेदीशं च पार्वतीम्

Así, tras pronunciar debidamente el saṅkalpa con plena concentración, debe realizarse el nyāsa de los miembros; después, medítese en el Señor Īśa (Śiva) y en la Diosa Pārvatī.

Verse 40

कुंदेंदुधवलाकारं नागाभरणभूषितम् । वरदाभयहस्तं च बिभ्राणं परशुं मृगम्

Medita en Aquel cuya forma es blanca como el jazmín y la luna, adornado con ornamentos de serpientes; con una mano concede dones y con otra otorga ausencia de temor, y además porta un hacha y un ciervo.

Verse 41

सूर्यकोटिप्रतीकाशं जगदानंदकारणम् । जाह्नवीजलसंपर्काद्दीर्घपिंगजटाधरम्

Resplandeciente como diez millones de soles, causa misma del gozo del mundo; lleva largas guedejas enmarañadas de tono dorado-rojizo, santificadas por el contacto con las aguas de Jāhnavī (Gaṅgā).

Verse 42

उरगेंद्रफणोद्भूतमहामुकुटमंडितम् । शीतांशुखंडविलसत्कोटीरांगदभूषणम्

Adornado con una gran corona que surge de las capuchas del rey de las serpientes, y engalanado con diadema y brazaletes que fulguran como un fragmento de la luna de rayos frescos.

Verse 43

उन्मीलद्भालनयनं तथा सूर्येंदुलोचनम् । नीलकंठं चतुर्बाहुं गजेंद्राजिनवाससम्

Con el ojo de la frente abriéndose, y con el sol y la luna por ojos; de garganta azul, de cuatro brazos, vestido con la piel del soberano elefante.

Verse 44

रत्नसिंहासनारूढं नागाभरणभूषितम् । देवीं च दिव्यवसनां बालसूर्यायुतद्युतिम्

Sentado en un trono de joyas, adornado con ornamentos de serpiente; y a su lado la Diosa, vestida con ropajes divinos, resplandeciente como diez mil soles nacientes.

Verse 45

बालवेषां च तन्वंगीं बालशीतांशुशेखराम् । पाशांकुशवराभीतिं बिभ्रतीं च चतुर्भुजाम्

Y la Diosa—de aspecto juvenil, de miembros esbeltos, coronada con la tierna media luna—de cuatro brazos, portando el lazo y el aguijón, y mostrando el gesto de otorgar dones y el de la intrepidez.

Verse 46

प्रसादसुमुखीमंबां लीलारसविहारिणीम् । लसत्कुरबकाशोकपुन्नागनवचंपकैः

La Madre, de rostro benévolo y luminoso—que se recrea en el deleite del divino līlā—resplandece entre flores de kurabaka, aśoka, punnāga y campaka recién abiertas.

Verse 47

कृतावतंसामुत्फुल्लमल्लिकोत्कलितालकाम् । कांचीकलापपर्यस्तजघनाभोगशालिनीम्

Lleva un adorno floral en la oreja, y sus rizos están entretejidos con jazmines plenamente abiertos; engalanada con un cinturón cuyas hebras reposan sobre sus caderas redondeadas.

Verse 48

उदारकिंकिणीश्रेणीनूपुराढ्यपदद्वयाम् । गंडमंडलसंसक्तरत्नकुंडलशोभिताम्

Sus dos pies están adornados con ajorcas y ricas hileras de cascabeles tintineantes; y su hermosura se realza con pendientes de gemas, ceñidos junto a los círculos de sus mejillas.

Verse 49

बिंबाधरानुरक्तांशुलसद्दशन कुड्मलाम् । महार्हरत्नग्रेवेयतारहारविराजिताम्

Medita en la Diosa: sus labios resplandecen como el fruto bimba maduro; sus dientes brillan como capullos en flor; y luce espléndida con un collarín de gemas preciosas y un collar de joyas fulgurante como estrellas.

Verse 50

नवमाणिक्यरुचिरकंकणांगदमुद्रिकाम् । रक्तांशुकपरीधानां रत्नमाल्यानुलेपनाम्

Medita en Ella, adornada con brazaletes, ajorcas y anillos que relucen con rubíes recientes; vestida con ropajes rojos, y embellecida con guirnaldas de joyas y ungüentos fragantes.

Verse 51

उद्यत्पीनकुचद्वंद्वनिंदितांभोजकुड्मलाम् । लीलालोलासितापांगीं भक्तानुग्रहदायिनीम्

Medita en Ella, cuyo seno pleno y erguido supera la hermosura de los capullos de loto; y cuya mirada oblicua, juguetona y suavemente móvil, concede gracia y favor a los devotos.

Verse 52

एवं ध्यात्वा तु हृत्पद्मे जगतः पितरौ शिवौ । जप्त्वा तदात्मकं मंत्रं तदंते बहिरर्चयेत्

Así, habiendo meditado en el loto del corazón a Śiva y a Śivā, los padres del universo, recítese el mantra que es su misma esencia; y al concluir, realícese la adoración externa.

Verse 53

आवाह्य प्रतिमायुग्मे कल्पयेदासनादिकम् । अर्घ्यं च दद्याच्छिवयोर्मंत्रेणानेन मंत्रवित्

Habiéndolos invocado en las dos imágenes, el conocedor del mantra disponga el asiento y las demás ofrendas; y luego ofrezca el arghya a Śiva y a Śivā con este mismo mantra.

Verse 54

नमस्ते पार्वतीनाथ त्रैलोक्यवरदर्षभ । त्र्यंबकेश महादेव गृहाणार्घ्यं नमोऽस्तु ते

¡Salve a Ti, Señor de Pārvatī, toro excelso que otorgas dones a los tres mundos! Oh Trí-ocular, Mahādeva, acepta este arghya; sea para Ti mi salutación.

Verse 55

नमस्ते देवदेवेशि प्रपन्नभयहारिणि । अंबिके वरदे देवि गृहाणार्घ्यं शिवप्रिये

Salve a Ti, Señora del Dios de los dioses, que disipas el temor de quienes se refugian. Oh Ambikā, dadora de dones; oh Devī, amada de Śiva: acepta este arghya.

Verse 56

इति त्रिवारमुच्चार्य दद्यादर्घ्यं समाहितः । गन्धपुष्पाक्षतान्सम्यग्धूपदीपान्प्रकल्पयेत्

Así, tras recitarlo tres veces, el devoto concentrado debe ofrecer el arghya; y luego disponer debidamente fragancias, flores, arroz entero, incienso y lámparas.

Verse 57

नैवेद्यं पायसान्नेन घृताक्तं परिकल्पयेत् । जुहुयान्मूलमंत्रेण हविरष्टोत्तरं शतम्

Debe prepararse como naivedya un dulce de arroz (pāyasa) mezclado con ghee; y, con el mantra raíz, ofrecer oblaciones ciento ocho veces.

Verse 58

तत उद्वास्य नैवेद्यं धूपनीराजनादिकम् । कृत्वा निवेद्य तांबूलं नमस्कुर्यात्समाहितः

Después, habiendo realizado el udvāsa (despedida ritual) y completado el naivedya junto con el incienso, el ondear de luces (ārati) y lo demás, debe ofrecer tāmbūla y, con mente serena, postrarse en salutación.

Verse 59

अथाभ्यर्च्योपचारेण भोजयेद्विप्रदंपती

Luego, tras honrarlos debidamente con ofrendas y atenciones apropiadas, debe alimentar a la pareja de brahmanes.

Verse 60

एवं सायंतनीं पूजां कृत्वा विप्रानुमोदितः । भुंजीत वाग्यतो रात्रौ हविष्यं क्षीरभावितम्

Así, tras realizar el culto vespertino y recibir la aprobación de los brahmanes, debe comer de noche en silencio, tomando alimento haviṣya preparado con leche.

Verse 61

एवं संवत्सरं कुर्याद्व्रतं पक्षद्वये बुधः । ततः संवत्सरे पूर्णे व्रतोद्यापनमाचरेत्

De este modo, el sabio debe observar el voto durante un año completo, en ambas quincenas; y, cumplido el año, debe realizar el rito conclusivo (udyāpana) del vrata.

Verse 62

शतरुद्राभिजप्तेन स्नापयेत्प्रतिमे जलैः । आगमोक्तेन मन्त्रेण संपूज्य गिरिजाशिवौ

Debe bañar las imágenes con agua santificada por la recitación del Śatarudrīya; y, con el mantra enseñado en los Āgamas, debe adorar debidamente a Girijā y a Śiva.

Verse 63

सवस्त्रं ससुवर्ण च कलशं प्रति मान्वितम् । दत्त्वाचार्याय महते सदाचाररताय च । ब्राह्मणान्भोजयेद्भक्त्या यथाशक्त्याभिपूज्य च

Habiendo entregado al venerable ācārya—entregado a la recta conducta—un kalaśa junto con vestiduras y oro, acompañado de una imagen, debe luego alimentar a los brahmanes con devoción y honrarlos según su capacidad.

Verse 64

दद्याच्च दक्षिणां तेभ्यो गोहिरण्यांबरादिकम् । भुंजीत तदनुज्ञातः सहेष्टजनबंधुभिः

Y debe ofrecerles la dakṣiṇā, la ofrenda sacerdotal: vacas, oro, vestiduras y demás. Luego, con su permiso, participe del alimento junto con los seres queridos y los parientes.

Verse 65

एवं यः कुरुते भक्त्या व्रतं त्रैलोक्यविश्रुतम् । त्रिःसप्तकुलमुद्धृत्य भुक्त्वा भोगान्यथेप्सि तान्

Quien así cumple con devoción este voto, célebre en los tres mundos, tras elevar tres veces siete generaciones de su linaje, goza de los logros y bendiciones que anhela.

Verse 66

इन्द्रादिलोकपालानां स्थानेषु रमते धुवम् । ब्रह्मलोके च रमते विष्णुलोके च शाश्वते

Ciertamente se deleita en las moradas de Indra y de los demás guardianes del mundo; y se deleita también en el mundo de Brahmā y en el eterno mundo de Viṣṇu.

Verse 67

शिवलोकमथ प्राप्य तत्र कल्पशतं पुनः । भुक्त्वा भोगान्सुविपुलाञ्छिवमेव प्रपद्यते

Luego, alcanzando el mundo de Śiva, allí de nuevo, por cien kalpas, disfruta de bendiciones inmensamente abundantes; y al final se entrega a Śiva mismo, su supremo refugio.

Verse 68

महाव्रतमिदं प्रोक्तं त्वमपि श्रद्धया चर । अत्यंतदुर्लभं वापि लप्स्यसे च मनोरथम्

Este gran voto ha sido declarado; tú también practícalo con fe. Aun lo que es sumamente difícil de obtener, lo alcanzarás, junto con el cumplimiento de tu anhelo más querido.

Verse 69

इत्यादिष्टा मुनींद्रेण सा बाला मुदिता भृशम् । प्रत्यग्रहीत्सुविश्रब्धा तद्वाक्यं सुमनोहरम्

Así instruida por el venerable sabio, la joven se alegró sobremanera; con plena confianza y serena seguridad aceptó sus palabras, tan gratas y cautivadoras del corazón.

Verse 70

अथ तस्याः समायाताः पितृमातृ सहोदराः । तं मुनिं सुखमासीनं ददृशुः कृतभोजनम्

Entonces llegaron su padre, su madre y sus hermanos; y vieron al sabio sentado con sosiego, habiendo ya concluido su alimento.

Verse 71

सहसागत्य ते सर्वे नमश्चक्रुर्महात्मने । प्रसीद नः प्रसीदेति गृणतः पर्यपूज यन्

Acudiendo presurosos, todos se postraron ante el magnánimo sabio; y, repitiendo: «Sé propicio con nosotros, sé propicio», lo honraron con reverente adoración.

Verse 72

श्रुत्वा च ते तया साध्व्या पूजितं परमं मुनिम् । अनुग्रहवतं तस्यै श्रुत्वा हर्षं परं ययुः

Al oír que el supremo sabio había sido venerado por aquella mujer virtuosa, y al saber que él le había concedido su favor, se llenaron de la más alta alegría.

Verse 73

ते कृतांजलयः सर्वे तमूचुर्मुनि पुंगवम्

Entonces todos, con las manos juntas en reverencia, hablaron a aquel príncipe entre los sabios.

Verse 74

अद्य धन्या वयं सर्वे तवागमनमात्रतः । पावितं नः कुलं सर्वं गृहं च सफलीकृतम्

Hoy todos somos dichosos, tan sólo por tu llegada. Todo nuestro linaje ha sido purificado, y nuestro hogar ha quedado fecundo y colmado.

Verse 75

इयं च शारदा नाम कन्या वैधव्यमागता । केनापि कर्मयोगेन दुर्विलंघ्येन भूयसा

Y esta doncella, llamada Śāradā, ha caído en viudez, por alguna poderosa trama de karma, en extremo difícil de franquear.

Verse 76

सैषाद्य तव पादाब्जं प्रपन्ना शरणं सती । इमां समुद्धरासह्यात्सुघोराद्दुःख सागरात्

Por ello, hoy, con sinceridad, se ha refugiado en tus pies de loto. Sácala de este océano de pena, insoportable y terriblemente espantoso.

Verse 77

त्वयापि तावदत्रैव स्थातव्यं नो गृहांतिके । अस्मद्गृहमठेऽप्यस्मिन्स्नानपूजाजपोचिते

Y tú también has de permanecer aquí por un tiempo, junto a nuestra casa; en este mismo eremitorio doméstico, dispuesto para el baño ritual, la adoración y el japa.

Verse 78

एषा बालापि भगवन्कुर्वंती त्वत्पदार्चनम् । व्रतं त्वत्सन्निधावेव चरिष्यति महामुने

Oh Bienaventurado, aunque es aún una niña, está realizando la adoración de tus pies; y, oh gran muni, observará su voto en tu misma presencia.

Verse 79

यावत्समाप्तिमायाति व्रतमस्यास्त्वदंतिके । उषित्वा तावदत्रैव कृतार्थान्कुरु नो गुरो

Oh Gurú, hasta que su voto llegue a su cumplimiento en tu misma presencia, permanece aquí ese tiempo y, con tu guía y bendición, haznos plenamente realizados.

Verse 80

एवमभ्यर्थितः सर्वैस्तस्या भ्रातृजनादिभिः । तथेति स मुनिश्रेष्ठस्तत्रोवास मठे शुभे

Así, suplicado con reverencia por todos—por sus hermanos y demás parientes—el mejor de los sabios respondió: «Así sea», y permaneció allí en el auspicioso eremitorio.

Verse 81

सापि तेनोपदिष्टेन मार्गेण गिरिजाशिवौ । अर्चयंती व्रतं सम्यक्चचार विमला सती

Ella también—pura y virtuosa—siguió el método que él le enseñó; adorando debidamente a Girijā y a Śiva, observó el voto por completo y conforme al rito.