Shukla Yajur Veda — Adhyaya 11, Mantra 46
प्रै॑तु वा॒जी कनि॑क्रद॒न्नान॑द॒द्रास॑भ॒: पत्वा॑ । भर॑न्न॒ग्निं पु॑री॒ष्यं मा पा॒द्यायु॑षः पु॒रा । वृषा॒ग्निं वृष॑णं॒ भर॑न्न॒पां गर्भ॑ᳪ समु॒द्रिय॑म् । अग्न॒ आ या॑हि वी॒तये॑
práitu vājī kaníkradan ā́nandad drā́sabhaḥ pátvā | bhárann agníṃ purīṣyáṃ mā pā́dy ā́yuṣaḥ purā́ | vṛ́ṣāgníṃ vṛ́ṣaṇaṃ bhárann apā́ṃ gárbhaṃ samudríyam | agne ā́ yāhi vītáye
Que avance el corcel vigoroso, relinchando con fuerza, regocijado, como si el asno de carga hubiera tomado alas y volado. Portando a Agni, el Fuego del montículo húmedo, que no caiga antes del término de su vida. Portando a Agni, el Toro, el viril, el embrión de las aguas, nacido del océano,—oh Agni, ven aquí para la porción del sacrificio.
प्र-ए॑तु । वा॒जी । कनि॑-क्रदन् । आन॑दत् । द्रास॑भः । पत्वा॑ । भर॑न् । अ॒ग्निम् । पु॑री॒ष्यम् । मा । पा॒दि । आयु॑षः । पु॒रा । वृषा॑ । अ॒ग्निम् । वृष॑णम् । भर॑न् । अ॒पाम् । गर्भ॑म् । समु॒द्रिय॑म् । अग्ने । आ । या॑हि । वी॒तये॑