रावणस्य सभाप्रवेशः — रामस्य शरवृष्ट्या राक्षससेनाविनाशः
Ravana Enters Council; Rama’s Arrow-Storm Destroys the Rakshasa Host
परिघान् पट्टसांश्चैवशरखङ्गपरश्वधान् ।शरीरान्तकरान् सर्वेचिक्षिपुर्वानरान् प्रति ।।।।वानराश्चद्रुमान्शैलान्राक्षसान्प्रतिचिक्षिपुः ।
parighān paṭṭasāṃś caiva śara-khaṅga-paraśvadhān |
śarīrāntakarān sarve cikṣipur vānarān prati |
vānarāś ca drumān śailān rākṣasān prati cikṣipuḥ ||
Todos arrojaron barras de hierro, pesadas mazas, flechas, espadas y hachas—armas capaces de segar la vida—contra los vānaras; y los vānaras, a su vez, arrojaron árboles y peñascos contra los rākṣasas.
The verse frames the harsh reality of war: force meets force. In the Ramayana’s ethical arc, violence is depicted as justified only when aligned with protecting Dharma.
A fierce exchange of missiles begins: rākṣasas use conventional weapons; vānaras counter with natural weapons like trees and rocks.
The vānaras’ fearless loyalty and readiness to defend Rāma’s cause, even with improvised means.