Adhyaya 23

Verse 1

शौनक उवाच । कथयस्व मुने सूत माहात्म्यं कलुषक्षयम् । शेषपंचदिनस्यापि कार्त्तिकस्यानुकंपया

Śaunaka dijo: Oh sabio Sūta, por compasión, narra la gloria que destruye la impureza del pecado, también acerca de los cinco días restantes del mes de Kārttika.

Verse 2

सूत उवाच । शृणु शौनक यत्पृष्टं माहात्म्यं पापनाशनम् । वक्ष्याम्यहं वै चोर्जस्य शेषपंचदिनस्य च

Sūta dijo: Escucha, oh Śaunaka, la grandeza destructora del pecado por la que has preguntado. En verdad describiré la gloria de Ūrjas y también la de sus cinco días restantes.

Verse 3

व्रतानां मुनिशार्दूल प्रवरं विष्णुपंचकम् । तस्मिन्यः पूजयेद्भक्त्या श्रीहरिं राधया सह

Oh tigre entre los sabios, el más excelso de los votos es el Viṣṇu-pañcaka. Quien, durante él, adore con devoción a Śrī Hari junto con Rādhā, obtiene gran mérito.

Verse 4

गंधपुष्पैर्धूपदीपैर्वस्त्रैर्नानाविधैः फलैः । स याति विष्णुसदनं सर्वपापविवर्जितः

Ofreciendo flores fragantes, incienso y lámparas, diversos vestidos y frutos, él llega a la morada de Viṣṇu, libre de todo pecado.

Verse 5

ब्रह्मचारी गृहस्थो वा वानप्रस्थोऽथवा यतिः । न प्राप्नोति परं स्थानमकृत्वा विष्णुपंचकम्

Sea brahmacārī, jefe de hogar, habitante del bosque o renunciante, no alcanza la morada suprema sin realizar el Viṣṇu-pañcaka.

Verse 6

सर्वपापहरं पुण्यं विख्यातं विष्णुपंचकम् । तत्र स्नानं तु यः कुर्यात्सर्वतीर्थफलं लभेत्

El célebre Viṣṇu-pañcaka es santo y destruye todo pecado. Quien se bañe allí obtiene el fruto de todos los lugares de peregrinación sagrados.

Verse 7

श्रीहरेः पुरतो विप्र तुलस्याश्च समीपतः । प्रदीपं सर्पिषा पूर्णं दद्याद्यो भक्तिभावतः

Oh brāhmaṇa, quien con ánimo devocional ofrezca una lámpara llena de ghee ante Śrī Hari y junto a la sagrada Tulasī, realiza un acto meritorio.

Verse 8

नभसि श्रीहरेः प्रीत्यै याति स विष्णुमंदिरम् । पापी याति हरेर्धाम सत्यमेतन्मयोदितम्

En el mes de Nabhas, para complacer a Śrī Hari, él va al templo, la morada de Viṣṇu. Aun el pecador llega al propio dhāma de Hari: ésta es la verdad que he declarado.

Verse 9

स्नापयेच्चाच्युतं भक्त्या मधुक्षीरघृतादिभिः । दद्यात्किं नो हरिः प्रीतस्तस्मै साधुजनाय वै

Con devoción se debe bañar a Acyuta (Viṣṇu) con miel, leche, ghee y otros. Cuando Hari se complace, ¿qué no concedería a un hombre verdaderamente virtuoso?

Verse 10

नैवेद्यं देवदेवेशं परमान्नं निवेदयेत् । तस्य पुण्यं प्रसंख्यातुं न शक्तो वै चतुर्मुखः

Como naivedya, ofrézcase al Señor de señores el alimento cocido más excelente. El mérito de esa ofrenda no puede contarse por completo: ni siquiera el Brahmā de cuatro rostros puede enumerarlo.

Verse 11

अर्चयित्वा हृषीकेशमेकादश्यां समाहितः । निष्प्राप्य गोमयं सम्यक्मंत्रवत्समुपासते

Habiendo adorado a Hṛṣīkeśa con mente recogida en el día de Ekādaśī, debe luego obtener debidamente estiércol de vaca y, conforme a los mantras prescritos, realizar el culto como corresponde.

Verse 12

गोमूत्रं मंत्रवद्भूयो द्वादश्यां प्राशयेद्व्रती । क्षीरं तथा त्रयोदश्यां चतुर्दश्यां तथा दधि

De nuevo, el observante del voto debe sorber orina de vaca con recitación de mantras en el duodécimo tithi; asimismo leche en el decimotercero, y cuajada en el decimocuarto.

Verse 13

संप्राप्य पापशुद्ध्यर्थं लंघयित्वा चतुर्दिनम् । पंचमे तु दिने स्नात्वा विधिवत्पूज्य केशवम्

Buscando la purificación del pecado, debe ayunar durante cuatro días; y al quinto día, tras bañarse, adorar a Keśava conforme a los ritos prescritos.

Verse 14

भोजयेद्ब्राह्मणान्भक्त्या तेभ्यो दद्याच्च दक्षिणाम् । ततो नक्तं समश्नीयात्पंचगव्यं सुमंत्रितम्

Con devoción, debe alimentarse a los brāhmaṇas y darles la debida dakṣiṇā. Luego, por la noche, ha de tomarse el pañcagavya, santificado con mantras.

Verse 15

एवं कर्तुमशक्तो यः फलमूलं च भोजनम् । कुर्याद्धविष्यं वा विप्र यथोक्तविधिना ह वै

Pero quien no pueda hacerlo de ese modo, que coma frutos y raíces; o bien, oh brāhmaṇa, que se sustente con haviṣya, exactamente según el rito prescrito.

Verse 16

श्रीहरेः पंचकं विप्र कुर्याद्यस्तुलसीदलैः । पूजयेत्तं स विज्ञेयः स्वयं नारायणः प्रभुः

Oh brāhmaṇa, quien realiza la adoración quíntuple de Śrī Hari con hojas de tulasī, debe ser reconocido como el mismo Señor Nārāyaṇa.

Verse 17

पुरा त्रेतायुगे शूद्रो दस्युवृत्तिपरायणः । नाम्ना दंडकरो नित्यं धर्मनिंदां करोति यः

En la antigua Tretā-yuga hubo un Śūdra entregado a la vida de bandolerismo. Se llamaba Daṇḍakara y sin cesar denigraba el dharma.

Verse 18

असत्यभाषी मित्रघ्नो वेश्याविभ्रम लोलुपः । ब्रह्मस्वहारी क्रूरश्च परस्त्रीगमने रतः

Era hablador de falsedades, asesino de amigos, codicioso de los encantos de las prostitutas; ladrón de los bienes de los brāhmaṇas, cruel y entregado a la mujer ajena.

Verse 19

शरणागतहंता च पाखंडजनसंगभाक् । गोमांसाशी सुरापश्च परनिंदाकरः सदा

Asesino de quienes buscan refugio, quien frecuenta a los herejes; comedor de carne de vaca, bebedor de licor, y quien sin cesar calumnia a los demás—

Verse 20

विश्वासघाती ज्ञातीनां वृत्तिच्छेदी द्विजोत्तम । दुष्टं सर्वे समालोक्य तादृशं तद्गृहे द्विजः

Oh el mejor de los dos veces nacidos, quien traiciona la confianza de sus propios parientes y les corta el sustento: al ver a tal malvado, todos los virtuosos lo evitan; así también un brāhmaṇa evita la casa de ese hombre.

Verse 21

आगता ज्ञातयः क्रुद्धास्तस्य पापपरायणम् । ज्ञातय ऊचुः । रे रे मूढ दुराचार विनाशं प्रतिनीयते । या प्रतिष्ठार्जिता पूर्वैरस्माकं निर्मलेऽन्वये

Llegaron sus parientes, airados contra aquel hombre entregado al pecado. Los familiares dijeron: «¡Eh, eh, necio de mala conducta! ¡Nos conduces a la ruina! La buena reputación que nuestros antepasados ganaron en nuestro linaje puro…»

Verse 22

इति क्रुद्धा द्विजश्रेष्ठ अपकीर्तिभयादपि । पापिनां प्रवरं सर्वे तत्यजुस्तं कुलादरम्

Así, oh el mejor de los brāhmaṇas, enfurecidos y también temiendo la deshonra, todos abandonaron a aquel hombre—el más señalado entre los pecadores—que había sido el ornamento de su familia.

Verse 23

इति श्रीपाद्मेमहापुराणे ब्रह्मखण्डे सूतशौनकसंवादे विष्णुपंचक । माहात्म्यंनाम त्रयोविंशोऽध्यायः

Así concluye el vigésimo tercer capítulo, titulado «La grandeza del Viṣṇu-pañcaka», en el Brahma-khaṇḍa del venerable Padma Mahāpurāṇa, en el diálogo entre Sūta y Śaunaka.

Verse 24

पथि प्रगच्छतां तेषां भयाद्विप्र न खादितुम् । प्राप्तं किंचित्क्षुधार्त्तास्ते गताश्चान्य स्थलं प्रति

Mientras avanzaban por el camino, oh brāhmaṇa, no comieron por miedo; y aunque atormentados por el hambre, habiendo obtenido sólo un poco, siguieron hacia otro lugar.

Verse 25

तत्र प्रविष्टास्ते सर्वे दृष्ट्वा पुण्यजनान्बहून् । धात्रीमूले स्थितान्ब्रह्मन्वैष्णवान्द्विजसत्तमान्

Al entrar allí, todos vieron a muchos seres santos—oh Brahmin—excelentes brāhmaṇas devotos de Viṣṇu, de pie al pie del árbol dhātrī.

Verse 26

सर्वे ते दस्यवो विप्र गता दंडकरोऽपि सः । तेषां परिसरं गत्वा प्रणामं वै चकार ह

Oh brāhmaṇa, todos aquellos bandidos se habían marchado, y también se fue Daṇḍakara; al llegar a su cercanía, ciertamente hizo reverencia.

Verse 27

दंडकर उवाच । क्षुधार्तोऽहं द्विजश्रेष्ठाः प्राणा यास्यंति मे ध्रुवम् । ददध्वं खादितुं किंचिद्युष्माकं शरणं गतः

Daṇḍakara dijo: «Oh los mejores de los dos veces nacidos, estoy atormentado por el hambre; sin duda mi aliento vital se irá. Dadme algo de comer; he venido buscando refugio en vosotros».

Verse 28

आकर्ण्य वचनं तस्य चोचुस्ते धर्मतत्पराः । सर्वपापहरे त्वं च विख्याते विष्णुपंचके

Al oír sus palabras, aquellos entregados al dharma respondieron: «Tú eres el que elimina todos los pecados, y eres célebre en el renombrado Viṣṇu-pañcaka».

Verse 29

कथमन्नं खादितुं ते वांछा त्वद्य हरेर्दिने । विशेषं ते ब्रूहि संज्ञा काते भवति सांप्रतम्

¿Cómo es que ahora deseas comer alimento en este día de Hari (Viṣṇu)? Dímelo con claridad: ¿cuál es tu nombre en este momento?

Verse 30

स उवाच मुदा विप्रा नाम्ना दंडकरोप्यहम् । सर्वपापसमायुक्तश्चोद्धारो मे कथं भवेत्

Él dijo: «Oh brāhmaṇas, también yo soy conocido con el nombre de Daṇḍakara. Aunque estoy cargado de todos los pecados, ¿cómo podrá realizarse mi liberación?»

Verse 31

ऊचुस्ते वै व्रतं श्रेष्ठं कुरुष्व विष्णुपंचकम् । विप्राणामाज्ञया विप्र चकार विष्णुपंचकम्

Ellos dijeron: «En verdad, cumple el excelente voto llamado Viṣṇu-pañcaka». Y aquel brāhmaṇa, oh brāhmaṇa, obedeciendo la orden de los brāhmaṇas, realizó el Viṣṇu-pañcaka.

Verse 32

स प्रेत्य च हरेः स्थानमारुह्य स्यंदने वरे । आसाद्य श्रीहरेरूपं तस्थौ जन्मविवर्जितः

Tras dejar esta vida, ascendió a la morada de Hari en un excelente carro celestial; y, alcanzando la gloriosa forma de Śrī Hari, permaneció allí, libre de renacimiento.

Verse 33

य इदं शृणुयाद्भक्त्या चाख्यानं पापनाशनम् । कोटिजन्मार्जितं पापं तस्य नश्यति तत्क्षणात्

Quienquiera que escuche con devoción este relato sagrado que destruye el pecado—los pecados acumulados durante diez millones de nacimientos se desvanecen para esa persona en el acto.