Adhyaya 125

Verse 1

सूत उवाच । वेनस्याज्ञां सुसंप्राप्य पृथुः परमधार्मिकः । संबभ्रे सर्वसंभारान्नानापुण्यान्नृपात्मजः

Dijo Sūta: Habiendo recibido debidamente la orden de Vena, Pṛthu —supremamente justo— reunió todos los pertrechos necesarios, muchos de ellos auspiciosos, oh príncipe.

Verse 2

निमंत्र्य ब्राह्मणान्सर्वान्नानादेशोद्भवानपि । अथ वेन इयाजासावश्वमेधेन भूपतिः

Habiendo invitado a todos los brāhmaṇas —incluso a los venidos de muchas regiones— el rey Vena realizó entonces el Aśvamedha, el sacrificio del caballo.

Verse 3

दानान्यदाद्ब्राह्मणेभ्यो नानारूपाण्यनेकशः । जगाम वैष्णवं लोकं सकायो जगतीपतिः

Otorgó a los brāhmaṇas dones de muchas clases, en múltiples formas y con gran abundancia; y el señor de la tierra partió al reino vaiṣṇava, con su propio cuerpo.

Verse 4

विष्णुना सह धर्मात्मा नित्यमेव प्रवर्तते । एतद्वः सर्वमाख्यातं चरित्रं तस्य भूपतेः

Aquel rey de alma justa obra siempre en concordia con Viṣṇu. Así, oh rey, te he narrado por completo la historia de la vida y las hazañas de ese soberano.

Verse 5

सर्वपापप्रशमनं सर्वदुःखविनाशनम् । पृथुरेव स धर्मात्मा राजा पृथ्वीं प्रशासति

Él apacigua todos los pecados y destruye todas las penas; ese rey Pṛthu, de alma justa, gobierna en verdad la tierra.

Verse 6

त्रैलोक्येन समं पृथ्वीं दुदोह नृपसत्तमः । प्रजास्तु रंजितास्तेन पुण्यधर्मानुकर्मभिः

Aquel excelso rey ‘ordeñó’ la tierra, haciéndola dar prosperidad igual a la de los tres mundos; y los súbditos se alegraron por su práctica de conducta virtuosa y justa.

Verse 7

एतत्ते सर्वमाख्यातं भूमिखण्डमनुत्तमम् । प्रथमं सृष्टिखंडं तु द्वितीयं भूमिखंडकम्

Así, te he narrado por completo este insuperable Bhūmi-khaṇḍa. La primera sección es el Sṛṣṭi-khaṇḍa, y la segunda es el Bhūmi-khaṇḍa.

Verse 8

भूमिखंडस्यमाहात्म्यं कथयिष्याम्यहं पुनः । अस्य खंडस्य वै श्लोकं यः शृणोति नरोत्तमः

Volveré a describir la sagrada grandeza del Bhūmi-khaṇḍa. El mejor de los hombres—quienquiera que escuche un verso de esta sección—

Verse 9

दिनस्यैकस्य वै पापं तस्य चैव प्रणश्यति । यो नरो भावसंयुक्तोऽध्यायं संशृणुते सुधीः

El pecado de un solo día queda por completo destruido en aquel que, dotado de sincera bhakti, escucha atentamente este capítulo con mente discerniente.

Verse 10

तस्य पुण्यं प्रवक्ष्यामि श्रूयतां द्विजसत्तमाः । दत्तस्य गोसहस्रस्य ब्राह्मणेभ्यः सुपर्वणि

Declararé su mérito religioso; escuchad, oh los mejores de los dos veces nacidos: el mérito de donar mil vacas a los brāhmaṇas en un día festivo auspicioso.

Verse 11

यत्फलं तत्प्रजायेत विष्णुस्तस्य प्रसीदति । अस्य पद्मपुराणस्य पठमानस्य नित्यशः

Cualquier fruto que de ello deba nacer, en verdad se manifiesta; y Viṣṇu se complace con quien recita cada día este Padma Purāṇa.

Verse 12

कलौयुगे तु विघ्नाश्च न जायंते नरस्य वै । व्यास उवाच । कस्मात्कलौ न जायंते शृण्वानस्य च पद्मज

En la era de Kali, en verdad no surgen obstáculos para el hombre. Vyāsa dijo: «¿Por qué razón, oh Padmaja (Brahmā), no nacen obstáculos en Kali para quien escucha (esta enseñanza)?»

Verse 13

नरस्य पुण्ययुक्तस्य नाना विघ्नाः सुदारुणाः । ब्रह्मोवाच । मखस्याप्यश्वमेधस्य यत्फलं परिकथ्यते

Aun para un hombre dotado de mérito, surgen muchos obstáculos sumamente terribles. Brahmā dijo: ahora se dirá el fruto que se proclama para el sacrificio, incluso para el Aśvamedha.

Verse 14

तत्फलं दृश्यते तात पुराणे पद्मसंज्ञके । अश्वमेधमखः पुण्यः कलौ नैव प्रवर्तते

Ese mismo fruto, oh querido, se ve expuesto en el Purāṇa llamado Padma. El meritorio sacrificio del Aśvamedha, en verdad, no se practica en la era de Kali.

Verse 15

पुराणं चापि यत्तद्वदश्वमेधसमं किल । अश्वमेधस्य यत्पुण्यं स्वर्गमोक्षफलप्रदम्

Y también se dice que ese Purāṇa es, en verdad, igual a un sacrificio Aśvamedha. El mérito del Aśvamedha concede los frutos del cielo y de la liberación (mokṣa).

Verse 16

न भुंजंति नराः पापाः पापमार्गेषु संस्थिताः । पुराणस्यास्य पुण्यस्य पद्मसंज्ञस्य सत्तम

Oh el mejor de los virtuosos, los hombres pecadores, firmes en sendas de pecado, no participan del mérito de este santo Purāṇa llamado Padma.

Verse 17

अश्वमेधसमं पुण्यं न भुंजंति कलौ नराः । कलौ युगे नरैः पापैर्गंतव्यं नरकार्णवम्

En la era de Kali, los hombres no participan del mérito igual al del Aśvamedha. En el Kali-yuga, los hombres pecadores se encaminan hacia el océano del infierno.

Verse 18

कस्माच्छ्रोष्यंति तत्पुण्यं चतुर्वर्गप्रसाधनम् । येन श्रुतमिदं पुण्यं पुराणं पद्मसंज्ञकम्

¿Por qué no habrían de escuchar ese mérito que realiza los cuatro fines de la vida? Pues al oírlo, se oye este santo Purāṇa llamado Padma.

Verse 19

सर्वं हि साधितं तेन चतुर्वर्गस्य साधनम् । अश्वमेधादयो यज्ञास्तस्मान्नष्टा महामते

Pues por ello se ha cumplido en verdad todo lo que sirve como medio para los cuatro fines de la vida. Por eso, oh magnánimo, sacrificios como el Aśvamedha han quedado como cosa del pasado.

Verse 20

कलौ युगे गताः स्वर्गे सवेदाः सांगसस्वराः । यः कोपि सत्वसंपन्नः श्रद्धावान्भगवत्परः

En la era de Kali, los Vedas—con sus disciplinas auxiliares y su correcta recitación—como si hubieran partido al cielo. Sin embargo, cualquiera que esté colmado de bondad, tenga fe y sea devoto del Bienaventurado Señor…

Verse 21

श्रोतुमिच्छति धर्मात्मा सपुत्रो भार्यया सह । श्रवणार्थं महाश्रद्धा पूर्वं तस्य प्रजायते

Ese hombre de alma justa, junto con su hijo y su esposa, desea escuchar; y para el acto de oír, una gran fe nace en él de antemano.

Verse 22

शृण्वानस्य नरस्यापि महाविघ्नो न संचरेत् । अश्रद्धा जायते पूर्वं पाठकस्य नरस्य च

Incluso para el hombre que solo escucha, no se presenta un gran obstáculo. Más bien, primero nace la falta de fe en el hombre que recita (el texto) y también en el otro hombre implicado.

Verse 23

लोभश्च जायते तस्य शृण्वानस्य द्विजोत्तम । प्रेषितो विष्णुदेवेन महामोहः स दारुणः

Y mientras escucha, nace en él la codicia, oh el mejor de los brāhmaṇas; esa terrible Gran Ilusión, enviada por el Señor Viṣṇu, se apodera de él.

Verse 24

अकरोत्स विनाशं तु शृण्वतश्चास्य नित्यशः । दूषकाः कुत्सकाः पापाः संभवंति दिने दिने

Ciertamente trae ruina a quien lo escucha sin cesar; día tras día siguen surgiendo los pecadores: los que censuran y los que se burlan.

Verse 25

ज्ञातव्यं तु सुबुद्धेन विघ्नरूपं ममाधुना । संजातं दृश्यते व्यास तथा होमं समाचरेत्

Pero el sabio debe comprender que, en este momento, ha surgido un obstáculo en mi propia forma. Oh Vyāsa, se ve que ha tomado manifestación; por ello, realiza el sacrificio al fuego (homa) conforme a ello.

Verse 26

वैष्णवैश्च महामंत्रैर्विष्णुसूक्तैः सुपुण्यदैः । विष्णोरराटमंत्रेण सहस्रशीर्षकेण च

Y con los grandes mantras vaiṣṇavas, con los himnos a Viṣṇu, sumamente meritorios, y también con el Arāṭa-mantra de Viṣṇu y el Sahasraśīrṣa, el himno del de Mil Cabezas.

Verse 27

इदं विष्णु सुमंत्रेण आब्रह्मेण पुनः पुनः । त्र्यंबकेन च मंत्रेण होममेवं समाचरेत्

Así, debe realizarse el sacrificio al fuego (homa) de este modo, una y otra vez: con este auspicioso mantra de Viṣṇu, con la invocación que se extiende hasta Brahmā, y también con el mantra de Tryambaka (Śiva).

Verse 28

बृहत्साम्ना सुमंत्रेण द्वादशाक्षरकेण च । यस्य देवस्य यो होमस्तस्य मंत्रेण होमयेत्

Con el Bṛhat-sāman, con un mantra auspicioso y también con el mantra de doce sílabas: para la deidad a quien se destina la oblación (homa), con el mantra propio de esa deidad debe ofrecerse el homa.

Verse 29

अष्टोत्तरतिलाज्यैश्च पालाशैः समिधैरपि । ग्रहाणामपि कर्त्तव्यं स्थापनं पूजनं द्विज

Con ciento ocho ofrendas de sésamo y ghee, y también con leños de palāśa como combustible, oh brāhmana, debe asimismo establecerse y adorarse a los Grahas, las deidades planetarias.

Verse 30

विघ्नेशं पूजयेत्तत्र शारदां च सुरेश्वरीम् । जातवेदां महामायां चंडिकां क्षेत्रनायकम्

Allí debe adorarse a Vighneśa, y también a Śāradā, la soberana Señora de los dioses; (debe adorarse) a Jātavedā, a Mahāmāyā, a Caṇḍikā y al Señor guardián de aquel lugar sagrado.

Verse 31

तिलैश्च तंदुलैराज्यैस्तेषां मंत्रसमुद्यतैः । एवं होमः प्रकर्त्तव्यो ब्राह्मणेभ्यो ददेद्धनम्

Con semillas de sésamo, granos de arroz y ghee—acompañados por los mantras prescritos—debe realizarse así el homa; y después ha de darse riqueza en caridad a los brāhmaṇas.

Verse 32

यथासंभाविकां तात दक्षिणां धेनुसंयुताम् । ततो विघ्नाः प्रणश्यंति पुराणं सिद्धिमाप्नुयात्

Por ello, querido, ofrece una dakṣiṇā según tus medios, acompañada de una vaca; entonces los obstáculos se desvanecen y la recitación del Purāṇa alcanza el éxito.

Verse 33

एवं न कुरुते यो हि तस्य विघ्नं वदाम्यहम् । तस्यांगे जायते रोगो बहुपीडाप्रदायकः

Quien no actúa de este modo—de él declaro la obstrucción: en su cuerpo surge una enfermedad que causa intenso sufrimiento.

Verse 34

भार्या शोकः पुत्रशोको धनहानिः प्रजायते । नानाविधान्महारोगान्भुंजते नात्र संशयः

Surgen el duelo por la esposa, el duelo por el hijo y la pérdida de la riqueza; y se padecen muchas clases de graves enfermedades—de ello no hay duda.

Verse 35

यस्य गेहे नास्ति वित्तमुपवासं समाचरेत् । एकादशीं सुसंप्राप्य पूजयेन्मधुसूदनम्

Aquel en cuya casa no hay riqueza, que practique el ayuno. Al llegar debidamente a Ekādaśī, debe adorar a Madhusūdana (Viṣṇu).

Verse 36

षोडशैश्चोपचारैश्च भावयुक्तेन चेतसा । ब्राह्मणान्भोजयेत्पश्चाद्यथावित्तानुसारतः

Con la mente colmada de devoción sincera, realícese el culto con las dieciséis ofrendas acostumbradas; después, aliméntese a los Brāhmaṇas según los propios medios.

Verse 37

केशवाय ततो दत्वा संकल्पं हविषान्वितम् । स्वयं कुर्यात्ततः प्राज्ञो भोजनं सह बांधवैः

Luego, habiendo ofrecido a Keśava el saṅkalpa (voto) junto con las oblaciones, la persona sabia debe después tomar la comida, junto con sus parientes.

Verse 38

पुत्रैस्तु भार्यया युक्तस्ततः सिद्धिमवाप्नुयात् । पुराणसंहितापूर्णा श्रोतव्या धर्मतत्परैः

Dotado de hijos y acompañado por esposa, entonces alcanza la plenitud espiritual. Los entregados al dharma deben escuchar el Purāṇa, completo en sus saṃhitās.

Verse 39

चतुर्वर्गस्य वै सिद्धिर्जायते तस्य नान्यथा । सपादं लक्षमेकं तु ब्रह्माख्यं पुष्करं शृणु

De aquel lugar sagrado nace en verdad el logro de los cuatro fines de la vida humana; no hay otro camino. Ahora escucha acerca de Puṣkara, el tīrtha llamado de Brahmā, cuya extensión es de un lakṣa y un cuarto.

Verse 40

कृते युगे तु निष्पापाः शृण्वंति मनुजा द्विज । लक्षस्यार्द्धं ततः कृत्स्नं पुराणं पद्मसंज्ञकम्

En el Kṛta Yuga, oh brāhmaṇa, las gentes sin pecado escuchan el Purāṇa entero llamado Padma, que suma medio lakṣa (cincuenta mil versos).

Verse 41

श्लोकानां तु सहस्राभ्यां द्वाभ्यामेव तथाधिकम् । त्रेतायुगे तथा प्राप्ते यदा श्रोष्यंति मानवाः

Consta de dos mil ślokas, y dos más además. Cuando llega el Tretā-yuga, entonces los seres humanos lo escucharán.

Verse 42

चतुर्वर्गफलं भुक्त्वा ते यास्यंति हरिं पुनः । द्वाविंशतिसहस्राणि संहितापद्मसंज्ञिता

Habiendo gozado el fruto de los cuatro fines de la vida, de nuevo alcanzarán a Hari. La Saṃhitā llamada “Padma” consta de veintidós mil versos.

Verse 43

द्वापरे कथिता विप्र ब्रह्मणा परमात्मना । द्वादशैव सहस्राणां पद्माख्या सा तु संहिता

Oh brāhmaṇa, en la era Dvāpara fue enseñado por Brahmā, el Ser Supremo. Esa compilación llamada “Padma” consta de exactamente doce mil versos.

Verse 44

कलौ युगे पठिष्यंति मानवा विष्णुतत्पराः । एकोर्थश्चैकभावश्च चतुर्ष्वपि प्रवर्तितः

En la era de Kali, los hombres consagrados a Viṣṇu recitarán estas enseñanzas. Un mismo sentido y un mismo propósito se exponen en los cuatro Vedas.

Verse 45

संहितास्वेव विप्रेंद्र शेषाख्यानप्रविस्तरः । द्वादशैव सहस्राणि नाशं यास्यंति सत्तम

Oh el mejor de los brahmanes, dentro de las mismas Saṁhitās el relato ampliado llamado Śeṣākhyāna—de doce mil versos—ciertamente caerá en destrucción, oh noble.

Verse 46

कलौ युगे तु संप्राप्ते प्रथमं हि भविष्यति । भूमिखंडं नरः श्रुत्वासर्वपापैः प्रमुच्यते

Cuando haya llegado la era de Kali, esto será en verdad lo principal. Quien escucha el Bhūmi-khaṇḍa queda liberado de todos los pecados.

Verse 47

मुच्यते सर्वदुःखेभ्यः सर्वरोगैः प्रमुच्यते । अन्यत्सर्वं परित्यज्य जपं दानं तथा श्रुतम्

Se libera de todas las penas y queda plenamente libre de toda enfermedad. Abandonando todo lo demás, debe abrazar el japa, el dāna y el śravaṇa/śruta: escuchar y estudiar la enseñanza sagrada.

Verse 48

श्रोतव्यं हि प्रयत्नेन पद्माख्यं पापनाशनम् । प्रथमं सृष्टिखंडं तु द्वितीयं भूमिखंडकम्

En verdad, con empeño debe escucharse el Purāṇa llamado Padma, destructor de los pecados. Su primera sección es el Sṛṣṭi-khaṇḍa, y la segunda es el Bhūmi-khaṇḍa.

Verse 49

तृतीयं स्वर्गखंडं च पातालं तु चतुर्थकम् । पंचमं चोत्तरं खंडं सर्वपापप्रणाशनम्

La tercera es el Svarga-khaṇḍa, y la cuarta es el Pātāla-khaṇḍa. La quinta es el Uttara-khaṇḍa, destructor de todos los pecados.

Verse 50

यः शृणोति नरो भक्त्या पंचखंडान्यनुक्रमात् । गोप्रदानसहस्रस्य मानवो लभते फलम्

Aquel que, con devoción, escucha en el debido orden las cinco khaṇḍas, alcanza un mérito igual al de donar mil vacas.

Verse 51

महाभाग्येन लभ्यंते पंचखंडानि भूसुराः । श्रुतानि मोक्षदानि स्युः सत्यं सत्यं न संशयः

Oh brāhmanes, las cinco khaṇḍas se obtienen sólo por gran buena fortuna. Al ser escuchadas, se vuelven dadoras de mokṣa: verdad, verdad; no hay duda.

Verse 125

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां वेनोपाख्याने पंचविंशत्यधिकशततमोऽध्यायः

Así concluye el capítulo ciento veinticinco, dentro del episodio de Vena, en el Bhūmi-khaṇḍa del glorioso Padma Purāṇa, en la compilación de cincuenta y cinco mil versos.