The Discourse of Rukmāṅgada
Prabodhinī Ekādaśī, Kārtika-vrata, and Satya-dharma
पतिव्रता तु सा ज्ञेया योनिसंरक्षणा तथा । किमन्यैर्बहुभिर्भूप वाक्यालापकृतैर्मया ॥ ८२ ॥
pativratā tu sā jñeyā yonisaṃrakṣaṇā tathā | kimanyairbahubhirbhūpa vākyālāpakṛtairmayā || 82 ||
Sólo ella debe ser conocida como verdadera pativratā—y asimismo como quien resguarda su castidad. ¿Qué más he de decir, oh rey, con tantas palabras que no son sino charla de mi parte?
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: raudra
It defines pativrata-dharma as inner fidelity expressed through safeguarding chastity, and it stresses succinctness in dharma instruction—true virtue is in conduct, not in excessive speech.
While not directly naming Vishnu-bhakti, it frames devotion as steadfast loyalty and self-restraint; in Purāṇic ethics, such disciplined dharma supports a mind fit for sustained devotional practice.
No specific Vedanga (like Vyakarana or Jyotisha) is taught in this line; the practical takeaway is sadachara (ethical discipline) and restraint as applied dharma.