Adhyaya 79: The Vaivasvata Manvantara: Classes of Devas, the Seven Sages, and Manu’s Nine Sons

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे सावर्णिके मन्वन्तरे वैवस्वतोत्पत्तिर्नामाष्टसप्ततितमोऽध्यायः ऊनाशीतितमोऽध्यायः- 79 मार्कण्डेय उवाच आदित्या वसवो रुद्राः साध्या विश्वे मरुद्गणाः । भृगवोऽङ्गिरसश्चाष्टौ यत्र देवगणाः स्मृताः ॥

Dijo Mārkaṇḍeya: En ese (Manvantara), los dioses son recordados como los Ādityas, Vasus, Rudras, Sādhyas, Viśvedevas y las huestes de los Maruts; y hay ocho (grupos) de Bhṛgus y Aṅgirasas.

Verse 2

आदित्या वसवो रुद्रा विज्ञेयाः कश्यपात्मजाः । साध्याश्च मरुतो विश्वे धर्मपुत्रगणास्त्रयः ॥

Los Ādityas, los Vasus y los Rudras deben conocerse como hijos de Kaśyapa. Los Sādhyas, los Maruts y los Viśvedevas son tres grupos de los hijos de Dharma.

Verse 3

भृगोस्तु भृगवो देवाः पुत्रा ह्यङ्गिरसः सुताः । एष सर्गश्च मारीचो विज्ञेयः साम्प्रताधिपः ॥

Entre los dioses, los Bhṛgus son en verdad hijos de Bhṛgu; y los Aṅgirasas son hijos de Aṅgiras. Esta creación (sarga) debe entenderse como la línea Mārīca, la que preside en el presente.

Verse 4

ऊर्जस्वी नाम चैवेन्द्रो महात्मा यज्ञभागभुक् । अतीतानागताः ये च वर्तन्ते साम्प्रतञ्च ये ॥

Y a Indra se le da el nombre de Ūrjasvī: magnánimo, partícipe de la porción sacrificial. Aquellos Indras del pasado, los que han de venir y los que existen también en el presente—

Verse 5

सर्वे ते त्रिदशेन्द्रास्तु विज्ञेयास्तुल्यलक्षणाः । सहस्राक्षाः कुलिशिनः सर्व एव पुरन्दराः ॥

Todos esos Indras de los dioses deben conocerse como de rasgos semejantes: de mil ojos, portadores del rayo (vajra), y todos, en verdad, “destructores de fortalezas” (Purandara).

Verse 6

मघवन्तो वृषाः सर्वे शृङ्गिणो गजगामिनः । ते शतक्रतवः सर्वे भूताभिभवतेजसः ॥

Todos ellos son Maghavan: semejantes a toros, cornudos, avanzando con el paso de los elefantes. Todos ellos son Śatakratu, poseedores de un esplendor que vence a los seres.

Verse 7

धर्माद्यैः कारणैः शुद्धैराधिपत्यगुणान्विताः । भूतभव्यभवन्नाथाः शृणु चैतत् त्रयं द्विज ॥

Dotados de soberanía y de sus cualidades, y purificados por causas que comienzan con el dharma—señores del pasado, del futuro y del presente—escuchad esta tríada, oh nacidos dos veces.

Verse 8

भूर्लोकोऽयं स्मृता भूमिरन्तरिक्षं दिवः स्मृतम् । दिव्याख्याश्च तथा स्वर्गस्त्रैलोक्यमिति गद्यते ॥

Este Bhūr-loka es conocido como la tierra; la región intermedia (antarikṣa) se llama el cielo/firmamento; y asimismo Svarga, denominado ‘divya’, se enuncia como los tres mundos (trailokya).

Verse 9

अत्रिश्चैव वसिष्ठश्च काश्यपश्च महानृषिः । गौतमश्च भरद्वाजौ विश्वामित्रोऽथ कौशिकः ॥

Atri, Vasiṣṭha y Kāśyapa, el gran sabio; Gautama y Bharadvāja; y Viśvāmitra—llamado también Kauśika.

Verse 10

तथैव पुत्रो भगवाञृचीकस्य महात्मनः । जमदग्निस्तु सप्तैते मुनयोऽत्र नथान्तरे ॥

Asimismo, Jamadagni—el hijo bendito del magnánimo Ṛcīka—(completa el conjunto): éstos son los siete sabios aquí, en este intervalo (del Manvantara).

Verse 11

इक्ष्वाकुर्नाभगश्चैव धृष्टः शर्यातिरेव च । नरिष्यन्तश्च विख्यातो नाभागारिष्ट एव च ॥

Ikṣvāku y Nābhaga; Dhṛṣṭa y Śaryāti; el célebre Nariṣyanta; y también Nābhāga-Āriṣṭa.

Verse 12

करूषश्च पृषध्रश्च वसुमान् लोकविश्रुतः । मनोर् वैवस्वतस्यैते नव पुत्राः प्रकीर्तिताः ॥

Karūṣa y Pṛṣadhra, y también Vasumān, célebre en el mundo: éstos son proclamados como los nueve hijos de Vaivasvata Manu.

Verse 13

वैवस्वतमिदं ब्रह्मन् कथितान्ते मयाऽन्तरम् । अस्मिन् श्रुते नरः सद्यः पठिते चैव सत्तम । मुच्यते पातकैः सर्वैः पुण्यञ्च महदश्नते ॥

Así, oh brāhmaṇa, te he relatado este relato de Vaivasvata (el Manvantara). Quien lo escucha—o cuando es recitado—oh el mejor de los buenos, queda de inmediato libre de todos los pecados y alcanza gran mérito.