Adhyaya 35 — Madālasa’s Instruction on Purity, Impurity, and Corrective Rites (Śauca and Aśauca)
अन्येषाञ्चैव तद्द्रव्यैर्वर्णगन्धापहारतः ।
शुचि गोत्रप्तिकृत्तोयं प्रकृतिस्थं महीगतं ॥
anyeṣāñ caiva tad-dravyair varṇa-gandhāpahārataḥ /
śuci go-tṛpti-kṛt toyaṃ prakṛti-sthaṃ mahī-gatam //
También para las demás sustancias, la purificación se logra con sus respectivos agentes de limpieza, mediante la eliminación de la decoloración y del olor. El agua es pura cuando satisface a las vacas (es aceptable para que beban), cuando está en su estado natural y cuando es (fresca) de la tierra/de su manantial.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "dharma", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Purity is operationally defined: stains and odors indicate remaining impurity; and water’s purity is judged by naturalness and harmlessness (fit even for animals).
Ācāra/dharma material; not pancalakṣaṇa.
‘Natural-state water’ symbolizes an unmodified mind: clarity is not manufactured but restored by removing distortions (varṇa) and residues (gandha).