Shloka 22
वैशग्पायन उवाच तस्य तदू वचन श्रुत्वा मत्स्यराज: प्रतापवान् । उत्तरं प्रत्युवाचेदमभिपन्नो युधिछ्टिरे,वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन्! उत्तरकी यह बात सुनकर प्रतापी मत्स्यनरेश, जो युधिष्ठिरके अपराधी थे, अपने पुत्रसे इस प्रकार बोले--'बेटा! यह पाण्डवोंको प्रसन्न करनेका समय आया है। मेरी ऐसी ही रुचि है। यदि तुम्हारी राय हो, तो मैं कुमारी उत्तराका विवाह कुन्तीपुत्र अर्जुनसे कर दूँ”
vaiśampāyana uvāca | tasya tad u vācanaṃ śrutvā matsyarājaḥ pratāpavān | uttaraṃ pratyuvācedam abhipanno yudhiṣṭhire |
Dijo Vaiśampāyana: Al oír aquellas palabras, el valeroso rey de los Matsyas—que antes había ofendido a Yudhiṣṭhira—respondió a su hijo: «Hijo mío, ha llegado el momento de granjearnos la benevolencia de los Pāṇḍavas; tal es mi intención. Si tú lo apruebas, daré a la doncella Uttarā en matrimonio a Arjuna, hijo de Kuntī.»
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
A ruler should acknowledge wrongdoing and seek reconciliation through timely, ethical action; restoring goodwill (prasāda) and forming righteous alliances is presented as prudent kingship aligned with dharma.
After hearing Uttara’s words, King Virāṭa—aware he had wronged Yudhiṣṭhira—speaks to his son and proposes marrying his daughter Uttarā to Arjuna to please the Pāṇḍavas and strengthen bonds.