Shloka 28
एवं युक्तो महाराज: पाण्डव: पार्थिवर्षभ: । कथं नाहति राजाहमासनं पृथिवीपते,नरेश्वर! इनके सदगुणोंकी गणना नहीं की जा सकती। ये पाण्डुनन्दन नित्य धर्मपरायण तथा दयालु स्वभावके हैं। राजन! समस्त राजाओंके शिरोमणि पाण्डुनन्दन महाराज युधिष्ठिर इस प्रकार सर्वोत्तम गुणोंसे युक्त होकर भी राजोचित आसनके अधिकारी क्यों नहीं हैं?
evaṁ yukto mahārājaḥ pāṇḍavaḥ pārthivarṣabhaḥ | kathaṁ nārhati rājāham āsanaṁ pṛthivīpate nareśvara ||
Dijo Arjuna: «Oh gran rey, toro entre los soberanos: este pándava, dotado de tales virtudes, ¿cómo no habría de merecer el asiento real? Oh señor de la tierra, oh monarca de los hombres: sus nobles cualidades no pueden contarse por completo. El hijo de Pāṇḍu está siempre consagrado al dharma y es compasivo por naturaleza. Oh rey, ¿por qué Yudhiṣṭhira—joya cimera entre todos los reyes—poseyendo las más altas excelencias, no habría de tener derecho al trono?»
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
Legitimate kingship is grounded in dharma and character: compassion, steadfast righteousness, and exemplary conduct are presented as the true qualifications for the throne, beyond mere power or circumstance.
Arjuna addresses a king and argues on ethical and political grounds that Yudhiṣṭhira—described as supremely virtuous and dharma-devoted—rightfully deserves the royal seat, framing the point as a rhetorical question.