Shloka 7
अन्त:पुरचराश्नैव कुरुभिगों धनं हृतम् । विजेतुमभिसंरब्ध एक एवातिसाहसात् | बृहन्नलासहायश्न निर्गतः पृथिवीज्जय:,“इसी प्रकार अन्तःपुरमें रहनेवाली स्त्रियोंने भी बताया कि कौरवोंने हमारे गोष्ठका गोधन हर लिया है, अतः कुमार भूमिंजय अत्यन्त साहसके कारण क्रोधमें भरकर अकेले ही उन गौओंको जीत लानेके लिये बृहन्नलाके साथ निकले हैं
Vaiśampāyana uvāca — antaḥpuracarāś caiva kurubhir go-dhanaṃ hṛtam | vijetum abhisamrabdha eka evātisāhasāt | bṛhannalā-sahāyaś ca nirgataḥ pṛthivī-jayaḥ ||
Vaiśampāyana dijo: «Las mujeres del interior del palacio también informaron que los Kauravas se habían llevado la riqueza de nuestro hato. Por ello el príncipe Pṛthivījaya, encendido en ira y confiado en su temeraria valentía, partió solo para recobrar aquel ganado, llevando consigo a Bṛhannalā como compañera.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a kṣatriya’s impulse to protect the community’s wealth and honor, while also hinting at the ethical tension between true courage and reckless overconfidence—action should be guided by discernment and proper support, not merely anger.
After hearing from the palace women that the Kauravas have taken the cattle, the prince (Uttara, here called Pṛthivījaya) becomes enraged and, in boldness, goes out to recover them, accompanied by Bṛhannalā (Arjuna in disguise), setting up the coming confrontation.