Shloka 62
अध्याय ५८ — वानरध्वजस्य महेन्द्रास्त्रप्रयोगः
Chapter 58: Arjuna’s Deployment of the Indra-Weapon
प्रमाथिनं महावीर्य दृढमुष्टिं दुरासदम् । जेतारं देवदैत्यानां सर्वेषां च महारथम्,इसी समय आचार्य द्रोणकी प्रशंसा करनेवाले देवताओंका यह शब्द आकाशमें गूँज उठा--'अहो! द्रोणाचार्यने बड़ा दुष्कर कार्य किया कि अबतक अर्जुनके साथ युद्धमें डटे रह गये। ये अर्जुन तो शत्रुओंको मथ डालनेवाले, महापराक्रमी, दृढ़ मुष्टिवाले, दुर्धर्ष तथा सम्पूर्ण देवताओं और दैत्योंको जीतनेवाले महारथी वीर हैं"
pramāthinaṁ mahāvīryaṁ dṛḍhamuṣṭiṁ durāsadam | jetāraṁ devadaityānāṁ sarveṣāṁ ca mahāratham ||
Vaiśampāyana dijo: «(Arjuna es) triturador de enemigos, de gran poder heroico, de puño firme e inabordable; vencedor de todos los dioses y dānavas, y gran guerrero de carro». En ese momento, las palabras de los dioses, que alababan a Droṇa, resonaron en el cielo: «¡Ah! Droṇācārya ha logrado una hazaña dificilísima, pues ha permanecido firme en batalla contra Arjuna durante tanto tiempo. Este Arjuna es un héroe que muele a los enemigos, supremamente valeroso, de puño duro, irresistible, y un mahāratha capaz de vencer incluso a dioses y demonios».
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical ideal of steadfastness in one’s duty: Droṇa’s endurance against an overwhelmingly powerful opponent is praised, and Arjuna’s extraordinary martial excellence is acknowledged without diminishing the merit of disciplined perseverance.
The narrator describes celestial acclaim: the gods’ voices in the sky praise Droṇa for holding his ground against Arjuna, while simultaneously extolling Arjuna as an almost unsurpassable mahāratha who can defeat even gods and Daityas.