Shloka 42
Virāṭa-parva Adhyāya 33 — Kuru Cattle-Raid and Matsya Mobilization (भूमिंजय-प्रेरणा)
गदां तस्य परामृश्य तमेवाभ्यद्रवद् बली । स चचार गदापाणिव॑द्धो 5पि तरुणो यथा,इसी बीचमें बलवान् राजा विराट सुशर्माके रथसे कूद पड़े और उसकी गदा लेकर उसीकी ओर दौड़े। उस समय हाथमें गदा लिये राजा विराट बूढ़े होनेपर भी तरुणके समान रणभूमिमें विचर रहे थे
gadāṃ tasya parāmṛśya tamevābhyadravad balī | sa cacāra gadāpāṇir vṛddho 'pi taruṇo yathā ||
Dijo Vaiśampāyana: Empuñando su maza, el poderoso rey Virāṭa saltó del carro de Suśarmā y se lanzó derecho contra él. Con la maza en la mano, Virāṭa se movía por el campo de batalla como un joven, aunque ya entrado en años—mostrando valor inquebrantable y la resolución de un rey de proteger su reino.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma: a ruler must show steadfast courage and readiness to defend his people. Virāṭa’s youthful vigor despite age underscores that resolve and duty can transcend physical limitations.
In the battle, King Virāṭa jumps down from Suśarmā’s chariot, seizes Suśarmā’s mace, and charges directly at him, moving across the battlefield with the energy of a young warrior.