Shloka 1056
युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
यक्षिण्यास्तु प्रसादेन मुच्यते ब्रह्म॒हत्यया । नरेश्वर! तदनन्तर तीर्थसेवी मनुष्य राजगृहको जाय। वहाँ स्नान करके वह कक्षीवान्के समान प्रसन्न होता है। उस तीर्थमें पवित्र होकर पुरुष यक्षिणीदेवीका नैवेद्य भक्षण करे। यक्षिणीके प्रसादसे वह ब्रह्महत्यासे मुक्त हो जाता है
yakṣiṇyāstu prasādena mucyate brahmahatyayā | nareśvara! tadanantaraṁ tīrthasevī manuṣyo rājagṛhako jāyate | tatra snātvā sa kakṣīvān iva prasanno bhavati | tasmin tīrthe pavitraḥ san puruṣo yakṣiṇīdevyā naivedya-bhakṣaṇaṁ kuryāt | yakṣiṇī-prasādena sa brahmahatyāyāḥ pramucyate |
Ghūlastya dijo: «Oh rey, por la gracia de la Yakṣiṇī uno queda libre del pecado de brahmahatyā (matar a un brāhmaṇa). Después, el hombre dedicado a visitar los tīrthas llega a un lugar llamado Rājagṛha. Al bañarse allí, se llena de gozo, como Kakṣīvān. Purificado en ese vado sagrado, debe participar del naivedya, la ofrenda consagrada a la diosa Yakṣiṇī. Por el favor de la Yakṣiṇī, queda liberado de la carga de la brahmahatyā».
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
Even the gravest moral stain (brahmahatyā) is portrayed as remediable through disciplined pilgrimage, ritual purification, and humble reception of divine grace (prasāda), emphasizing restoration and responsibility rather than despair.
Ghūlastya instructs the king about a specific tīrtha associated with a Yakṣiṇī: a pilgrim goes to Rājagṛha, bathes to become purified and joyful, then partakes of the deity’s naivedya; by the Yakṣiṇī’s favor he is said to be freed from brahmahatyā.