Shloka 37
Tīrtha-yātrā: Phalaśruti and Sacred Geography from Lohitya to Prayāga
Pulastya’s Instruction
हृदाक्ष तव तीर्थत्वं गमिष्यन्ति न संशय: । हृदेषु तेषु यः स्नात्वा पितृन् संतर्पयिष्यति,“तुम्हारे बनाये हुए ये कुण्ड तीर्थस्वरूप होंगे, इसमें संशय नहीं है। जो इन कुण्डोंमें नहाकर पितरोंका तर्पण करेंगे, उन्हें तृप्त हुए पितर ऐसा वर देंगे, जो इस भूतलपर दुर्लभ है। वे उसके लिये मनोवाजञ्छित कामना और सनातन स्वर्गलोक सुलभ कर देंगे!
hṛdākṣa tava tīrthatvaṃ gamiṣyanti na saṃśayaḥ | hṛdeṣu teṣu yaḥ snātvā pitṝn saṃtarpayiṣyati |
Dijo Ghūlastya: «Oh Hṛdākṣa, no hay duda de que los estanques que has creado alcanzarán la condición de tīrtha, lugares sagrados de peregrinación. Quien se bañe en esas aguas y ofrezca tarpaṇa —las libaciones a los antepasados— recibirá de los padres ancestrales, ya satisfechos, un don raro en esta tierra: el cumplimiento de los deseos del corazón y el fácil acceso al cielo eterno.»
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
Acts that support sacred spaces and proper ancestral rites (snāna and pitṛ-tarpaṇa) are presented as dharmic deeds that generate lasting merit, bringing both worldly fulfilment (desired aims) and otherworldly reward (svarga).
A speaker named Ghūlastya addresses Hṛdākṣa, praising the ponds he has created and declaring that they will become recognized tīrthas; those who bathe there and satisfy the ancestors through offerings will receive rare boons from the pleased pitṛs.