Shloka 194
Tīrtha-yātrā: Phalaśruti and Sacred Geography from Lohitya to Prayāga
Pulastya’s Instruction
उदपानानि वाप्यश्ष तीर्थान्यायतनानि च । नि:संशयममावास्यां समेष्यन्ति नराधिप,पृथ्वीपर और आकाशमें जितने तीर्थ, नदी, हृद, तड़ाग, सम्पूर्ण झरने, उदपान, बावली, तीर्थ और मन्दिर हैं, वे प्रत्येक मासकी अमावस्याको संनिहतीमें अवश्य पधारेंगे। तीर्थोका संघात या समूह होनेके कारण ही वह संनिहती नामसे विख्यात है
udapānāni vāpyāś ca tīrthāny āyatanāni ca | niḥsaṁśayam amāvāsyāṁ sameṣyanti narādhipa ||
Dijo Ghūlastya: «Pozos, estanques, vados sagrados (tīrthas) y santuarios—sin duda, oh rey—convergen aquí en el día de luna nueva (amāvāsyā). Por eso este lugar es célebre como Saṁnihitī, “la Confluencia”, pues se vuelve punto de reunión de todos los tīrthas».
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the sanctity of sacred places and sacred times: on amāvāsyā, tīrthas are believed to ‘converge’ at Saṁnihitī, highlighting how dharma is supported by pilgrimage, reverence for holy sites, and observance of auspicious ritual occasions.
Ghūlastya addresses the king and explains why the place called Saṁnihitī is famous: on the new-moon day, wells, tanks, tīrthas, and shrines are said to assemble there, making it a special confluence for pilgrimage and religious merit.