Shloka 7
दमयन्त्या वणिजां सार्थगमनम्, हस्तियूथविप्लवः, चेदिराजपुरप्रवेशश्च
Damayantī joins a caravan; elephant-herd catastrophe; entry into Cedi
दमयन्त्यपि कल्याणी निद्रयापहता तत: । सहसा दुःखमासाद्य सुकुमारी तपस्विनी,सुकुमारी तपस्विनी कल्याणमयी दमयन्ती भी सहसा दुःखमें पड़ गयी थी। वहाँ आनेपर उसे भी निद्राने घेर लिया
damayanty api kalyāṇī nidrayāpahatā tataḥ | sahasā duḥkham āsādya sukumārī tapasvinī ||
Dijo Bṛhadaśva: Incluso Damayantī—noble y auspiciosa—fue entonces vencida por el sueño. Habiendo caído de improviso en la aflicción, aquella mujer delicada y, sin embargo, austera como una asceta, se entregó también al sopor en aquel lugar.
बृहदश्च उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that intense hardship and fatigue can overwhelm even the virtuous and disciplined; it encourages empathy and a dharmic, non-judgmental view of human limits in suffering.
Bṛhadaśva narrates that Damayantī, already struck by sudden misfortune, is overtaken by sleep as well—marking a moment of exhaustion and vulnerability within her ordeal.