Shloka 44
दमयन्त्याः कार्यनिश्चयः — Damayantī’s Crisis Plan and Vārṣṇeya’s Departure
अरज्जयत् प्रजा वीरो धर्मेण परिपालयन् | राजा नल सूर्यके समान प्रकाशित होते थे। वीरवर नल अत्यन्त प्रसन्न रहकर अपनी प्रजाका धर्मपूर्वक पालन करते हुए उसे प्रसन्न रखते थे || ४३ $ ।। ईजे चाप्यश्वमेधेन ययातिरिव नाहुष:
Bṛhadaśva uvāca | arañjayat prajā vīro dharmeṇa paripālayan | rājā Nalaḥ sūryake samānaḥ prakāśitaḥ | vīravaraḥ Nalaḥ atyanta-prasannaḥ san svāṁ prajāṁ dharmapūrvakaṁ pālayan tāṁ prīṇayām āsa || īje cāpy aśvamedhena Yayātir iva Nāhuṣaḥ ||
Dijo Bṛhadaśva: El heroico rey Nala mantenía contentos a sus súbditos, protegiéndolos mediante la rectitud. Nala resplandecía como el Sol. Siempre jovial, aquel mejor de los guerreros gobernaba a su pueblo conforme al dharma y así lo alegraba. También realizó el sacrificio Aśvamedha, como Yayāti, hijo de Nāhuṣa.
बृहदश्व उवाच
Educational Q&A
A king’s legitimacy and glory arise from dharmic governance: protecting subjects fairly, keeping them content, and upholding public welfare; ritual acts like the Aśvamedha are meaningful when grounded in righteous rule.
Bṛhadaśva praises Nala’s reign: Nala governs by dharma, delights his subjects, becomes renowned like the Sun in splendor, and performs the Aśvamedha sacrifice, compared to the famed royal sacrificer Yayāti.