Shloka 3
Śiva Grants the Pāśupata Astra (Pāśupata-Śastra Upadeśa) | शिवेन पाशुपतास्त्रदानम्
धन्यो<स्म्यनुगृहीतो5स्मि यन्मया ःयम्बको हर: । पिनाकी वरदो रूपी दृष्ट: स्पृष्टश्न पाणिना,मैं धन्य हूँ! भगवान्का मुझपर बड़ा अनुग्रह है कि त्रिनेत्रधारी, सर्वपापहारी एवं अभीष्ट वर देनेवाले पिनाक-पाणि भगवान् शंकरने मूर्तिमान् होकर मुझे दर्शन दिया और अपने करकमलोंसे मेरे अंगोंका स्पर्श किया
dhanyo 'smy anugṛhīto 'smi yan mayā tryambako haraḥ | pinākī varado rūpī dṛṣṭaḥ spṛṣṭaś ca pāṇinā ||
Dijo Vaiśampāyana: «¡Dichoso soy, verdaderamente favorecido, pues he contemplado a Tryambaka—Hara, el portador del Pināka—manifestado en forma visible! El dador de dones no sólo me concedió su visión, sino que también me tocó con su propia mano.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes anugraha (divine grace): sincere devotion and spiritual merit culminate in direct experience of the divine, portrayed as both darśana (vision) and sparśa (touch), signifying purification and blessing.
Vaiśampāyana expresses awe and gratitude, stating that Śiva—named Tryambaka, Hara, and Pinākī—has appeared in a tangible form, granted him a vision, and physically touched him, marking a moment of extraordinary divine encounter.