Shloka 22
Dharma-pratyabhijñāna and Vara-pradāna (धर्मप्रत्यभिज्ञानम्—वरप्रदानम्)
सावित्री बोली--उपवासके कारण मुझे किसी प्रकारकी शिथिलता और थकावट नहीं है। चलनेके लिये मेरे मनमें पूर्ण उत्साह है, अतः आप मुझे मना न कीजिये ।। सत्यवानुवाच यदि ते गमनोत्साह: करिष्यामि तव प्रियम् मम त्वामन्त्रय गुरून् न मां दोष: स्पृशेदयम्
satyavān uvāca—yadi te gamanotsāhaḥ kariṣyāmi tava priyam | mama tvām antraya gurūn na māṃ doṣaḥ spṛśed ayam ||
Sāvitrī dijo: «Por causa del ayuno no siento flaqueza ni cansancio alguno. Mi ánimo está colmado de ardor para caminar; así que no me lo impidáis». Satyavān dijo: «Si de veras tienes el deseo de ir, haré lo que te agrade. Pero primero pide permiso a mis mayores, para que en este asunto no recaiga culpa sobre mí».
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Even when fulfilling a loved one’s wish, one should act within dharma—showing respect to elders and social propriety—so that the action remains blameless.
Sāvitrī insists she is strong and eager to accompany Satyavān. Satyavān agrees, but asks her first to obtain the elders’ consent so that he is not held at fault.