Shloka 1736
Adhyāya 290: Kuntī’s Mantra-Parīkṣā and the Appearance of Sūrya (कुन्ती–सूर्यसंवादः)
ससर्जुन्द्रजित: क्रोधाच्छालस्कन्धं तथाड्रद: । बलवान् वालिनन्दन अंगदने इन्द्रजितके उस गदाप्रहारकी कोई परवा न करके ऊपर क्रोधपूर्वक साखूका तना उठाकर दे मारा
sasarjendrajitaḥ krodhāc chālaskandhaṃ tathā dradaḥ | balavān vālinandana aṅgadaḥ na indrajitke usa gadāprahārakī koī parvā na karke ūpar krodhapūrvak sākhūkā tanā uṭhākar de mārā |
Dijo Mārkaṇḍeya: Airado, Indrajit arrojó un recio tronco de árbol śāla. Pero el poderoso Aṅgada, hijo de Vāli, sin hacer caso de aquel golpe de maza, alzó con furia un tronco de sākhū y descargó el contraataque. El pasaje exalta la resolución del guerrero y advierte del peligro de la ira, que en la batalla hace escalar la violencia.
मार्कण्डेय उवाच