Shloka 42
सावित्री-यमसंवादः
Sāvitrī’s Dialogue with Yama and the Restoration of Satyavān
अशोकवनिकाशभ्याशे तापसाश्रमसंनिभे | भर्त॒स्मरणतन्वड्री तापसीवेषधारिणी,इधर कामके वशीभूत हुए रावणने भी लंकापुरीमें पहुँचकर सीताको अशोकवाटिकाके निकट तपस्वी मुनियोंके आश्रमकी भाँति शान्तिपूर्ण तथा नन््दनवनके समान रमणीय भवनमें ठहराया। पतिका निरन्तर चिन्तन करते-करते सीताका शरीर दुर्बल हो गया था। वे तपस्विनीवेषमें वहाँ रहती थीं
aśokavanikāśabhyāśe tāpasāśramasaṃnibhe | bhartṛsmaraṇatanvaṅgī tāpasīveṣadhāriṇī ||
Dijo Mārkaṇḍeya: Cerca del bosque de Aśoka, en un lugar semejante a los apacibles eremitorios de los ascetas, ella—consumida por el constante recuerdo de su esposo—permanecía allí con el atuendo de una asceta.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfast dharma under suffering: Sītā’s fidelity and inner discipline remain firm despite captivity, contrasting moral restraint with the adharma of coercive desire.
Mārkaṇḍeya describes Sītā being kept near the Aśoka grove in a calm, hermitage-like setting; she has grown physically weak from constant remembrance of her husband and lives there in the appearance of an ascetic woman.