Shloka 30
सावित्री-यमसंवादः
Sāvitrī’s Dialogue with Yama and the Restoration of Satyavān
एवमुक््त्वा बहुविध॑ ततस्तौ संनिपेततु: । समरे वालिसुग्रीवी शालतालशिलायुथौ,इस प्रकार बहुत-सी बातें करके वाली और सुग्रीव दोनों एक-दूसरेसे गुँथ गये। उस युद्धमें साखू और ताड़के वृक्ष तथा पत्थरकी चट्टानें--ये ही उनके अस्त्र-शस्त्र थे
evam uktvā bahuvidhaṁ tatas tau saṁnipetatuḥ | samare vāli-sugrīvī śāla-tāla-śilā-yuthau ||
Dijo Mārkaṇḍeya: Tras hablar así de muchas maneras, los dos se abalanzaron el uno sobre el otro. En aquella batalla, Vāli y Sugrīva lucharon cuerpo a cuerpo, usando como armas tan sólo racimos de árboles śāla y tāla y grandes masas de roca: la fuerza y la furia sustituyeron a las armas forjadas, y el parentesco cedió ante la dura ley del combate.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how unchecked rivalry—even between brothers—can turn natural strength into destructive force. It implicitly warns that power without dharmic restraint degrades into brute violence, where even the environment (trees and rocks) becomes an instrument of harm.
After exchanging many words, Vāli and Sugrīva physically engage in battle. They fight using uprooted śāla and tāla trees and boulders as improvised weapons, emphasizing the ferocity and raw, unarmed nature of their combat.