Shloka 36
जयद्रथविमोचन–पलायनवृत्तान्तः
Recovery of Draupadī and Jayadratha’s flight
शत्रुसूदन_ जनमेजय! धर्मज्ञ वीर कर्णने अन्तःपुरमें प्रवेश करके गान्धारीसहित धृतराष्ट्रका दर्शन किया और पुत्रकी भाँति उसने उनके दोनों चरण पकड़ लिये। धृतराष्ट्रने भी उसे प्रेमपूर्वक हृदयसे लगाकर विदा किया ।। तदा प्रभूृति राजा च शकुनिश्चापि सौबल: । जानते निर्जितान् पार्थान् कर्णेन युधि भारत
tadā prabhṛti rājā ca śakuniś cāpi saubalaḥ | jānate nirjitān pārthān karṇena yudhi bhārata ||
¡Oh Janamejaya, vencedor de enemigos! El héroe Karṇa, conocedor del dharma, entró en el gineceo y se presentó ante Dhṛtarāṣṭra junto con Gāndhārī; y, como un hijo, tomó ambos pies del rey. Dhṛtarāṣṭra, a su vez, lo estrechó contra su pecho con afecto y lo despidió. Desde entonces, oh Bhārata, tanto el rey (Dhṛtarāṣṭra) como Śakuni, hijo de Subala, pasaron a considerar a los hermanos Pāṇḍava como ya vencidos en la batalla, convencidos de que Karṇa los derrotaría.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how leaders can slip into adharma when they treat partisan hopes as certainty—assuming victory through a favored champion (Karṇa) and thereby ignoring prudent judgment, ethical restraint, and the real consequences of war.
After Karṇa’s actions and assurances, Dhṛtarāṣṭra and Śakuni become convinced that the Pāṇḍavas are effectively already defeated in battle by Karṇa, and this belief influences their political and strategic outlook.