Shloka 21
Duryodhana’s Śaraṇāgati and the Pāṇḍavas’ Resolve
Gandharva Encounter
उस समय देवताओंने जो खिलौने इन्हें दिये थे, उन्हींसे महाबली महासेन खेलते और मन बहलाते हैं ।। स संवृतः पिशाचानां गणैदेवगणैस्तथा । शुशुभे काउ्चने शैले दीप्यमान: श्रिया वृत:,राजन्! अदभुत शोभासे सम्पन्न और कान्तिमान् कुमार कार्तिकेय उस समय उस स्वर्णमय शिखरपर पिशाचों और देवताओंके समूहसे घिरकर बड़ी शोभा पा रहे थे
tadā devair ye krīḍanīyakāḥ pradattās tair eva mahābalī mahāsenaḥ krīḍati manāṃsi ca vinodayati || sa saṃvṛtaḥ piśācānāṃ gaṇair devagaṇais tathā | śuśubhe kāñcane śaile dīpyamānaḥ śriyā vṛtaḥ || rājan adbhutaśobhāsaṃpannaḥ kāntimān kumāraḥ kārtikeyaḥ tadā tasmin suvarṇamaye śikhare piśācagaṇaiḥ devagaṇaiś ca parivṛto mahāśobhayā virājate ||
Mārkaṇḍeya dijo: «En aquel tiempo, el poderoso Mahāsena (Kārtikeya) se entretenía jugando con los juguetes que los dioses le habían dado. Rodeado por compañías de Piśācas y también por huestes de dioses, resplandecía sobre una cumbre de oro—radiante, ceñido de esplendor. Oh rey, el joven Kārtikeya, de belleza maravillosa y luminoso, permanecía allí en aquella cima dorada, circundado por esas bandas asistentes, mostrando una majestad extraordinaria».
मार्कण्डेय उवाच