Shloka 40
चित्रसेनगन्धर्वैः कौरवसंनिपातः
Citrasena and the Kaurava engagement
एतैश्वान्यैश्व बहुभिस्तुषशट्एष्टै: स्वलंकृतैः । सुसंवृतः पिशाचानां गणैर्देवगणैस्तथा,उस समय अत्यन्त प्रिय लगनेवाले वेदमन्त्रोंकी ध्वनि सब ओर गूँज उठी, देवताओंके उत्तम वाद्य भी बजने लगे, देव और गन्धर्व गीत गाने लगे और समस्त अप्सराएँ नृत्य करने लगीं। ये तथा और भी बहुत-से देवगण एवं पिशाचसमूह विविध अलंकारोंसे अलंकृत, हर्षोत्फुल्ल और संतुष्ट हो स्कन्दको घेरकर खड़े थे
etaiś cānyaiś ca bahubhis tuṣaṣaṭeṣṭaiḥ svalankṛtaiḥ | susaṃvṛtaḥ piśācānāṃ gaṇair devagaṇais tathā ||
Mārkaṇḍeya dijo: «Así, y también por muchas otras huestes—adornadas cada cual con sus propios atavíos y exultantes de satisfacción—fue estrechamente rodeado por compañías de Piśācas y asimismo por compañías de dioses. En aquel instante, el sonido de los cantos védicos, sumamente grato al oído, resonó en todas direcciones; se tocaron los más finos instrumentos divinos; los dioses y los Gandharvas cantaron; y todas las Apsaras danzaron, formando en torno a Skanda un círculo de júbilo y reverencia.»
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the power of sacred sound and collective reverence: when the divine is honored, harmony manifests through mantra, music, and orderly assembly—suggesting that devotion and auspicious conduct align beings (even diverse classes like gods and spirits) around a higher center.
Mārkaṇḍeya describes a grand, celebratory scene in which Skanda is encircled by hosts of gods and Piśācas, while Vedic chants resound, divine instruments play, Gandharvas sing, and Apsarases dance—depicting a triumphant, ritually charged divine gathering.