Shloka 20
Karṇa’s Counsel on Śrī
Fortune) and the Proposed Display before the Exiled Pāṇḍavas (कर्णवचनम् / श्रीप्रदर्शन-प्रस्तावः
गृहीतं तु धनुस्तेन विपुलं लोमहर्षणम्,त्रिपुरनाशक भगवान् शिवने देवशत्रुओंका विनाश करनेवाले जिस विशाल तथा रोमाज्चकारी श्रेष्ठ धनुषको रख छोड़ा था उसे बलवान् स्कन्दने उठा लिया और बड़े जोरसे गर्जना की
gṛhītaṃ tu dhanus tena vipulaṃ lomaharṣaṇam | tripuranāśako bhagavān śivena devaśatrūṇāṃ vināśārthaṃ yat parityaktaṃ tad balavān skandaḥ samutthāpya mahābalena nādaṃ cakāra |
Dijo Mārkaṇḍeya: «Entonces Skanda, poderoso en fuerza, alzó aquel arco inmenso que eriza el vello: el mismo con el que el Bienaventurado Señor Śiva, destructor de Tripura, había consumado antaño la ruina de los enemigos de los dioses. Tomándolo en sus manos, Skanda lanzó un bramido atronador, señal del alzamiento de la resolución divina contra las fuerzas que amenazan el orden cósmico.»
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Divine power is portrayed as being exercised for the protection of dharma: formidable weapons and strength are legitimate when directed toward restraining forces that endanger cosmic and moral order, not for personal gain.
Mārkaṇḍeya narrates that Skanda picks up an awe-inspiring, massive bow associated with Śiva’s destruction of Tripura and the gods’ enemies, and then roars loudly—an announcement of readiness and divine resolve before action.