Shloka 12
Skanda–Mātṛgaṇa-janma: Kumārakāḥ, Kanyāgaṇāḥ, and the Vīrāṣṭaka (स्कन्द-मातृगण-सम्भवः)
कर्मदोषश्न वै विद्वन्नात्मजातिकृतेन ते । कज्चित् कालमुष्यतां वै ततो5सि भविता द्विज:,विद्वन! आपको जो यह कर्मदोष (दूषित कर्म) प्राप्त हुआ है, वह आपके पूर्वजन्मके कर्मका फल है। इस जन्मके नहीं। अत: कुछ कालतक और इसी रूपमें रहें। फिर आप ब्राह्मण हो जायँगे
karmadoṣo na vai vidvann ātmajātikṛtena te | kañcit kālam uṣyatāṃ vai tato ’si bhavitā dvijaḥ ||
Dijo el brahmán: «Oh sabio, esta mancha de acción (karmadoṣa) que ha recaído sobre ti no es fruto de obras realizadas en esta vida presente. Es el resultado del karma de una existencia anterior. Por ello, permanece en esta misma condición algún tiempo más; después volverás a ser un brahmán».
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse teaches karmic continuity across births: present suffering or stigma may arise from past-life actions rather than current-life deeds, and endurance over time can lead to restoration of one’s rightful dharmic status.
A Brahmin addresses a learned person who is experiencing a degraded condition, explaining that it is due to past karma and advising him to remain in that state for a while longer, after which he will regain the status of a dvija (Brahmin/twice-born).