Shloka 56
Dharma-vyādha on Parental Worship
Pitṛ-mātṛ-śuśrūṣā as Paramadaivata
क्रियतामिति राजर्षिरजगाम वनमुत्तमम् | तब अमित तेजस्वी उत्तड़क मुनिने “तथास्तु” कहकर राजाको वनमें जानेकी आज्ञा दे दी। तत्पश्चात् राजर्षि बृहदश्वने महात्मा उत्तड़कको अपना वह पुत्र सौंप दिया और धुन्धुका वध करनेकी आज्ञा दे उत्तम तपोवनकी ओर प्रस्थान किया
kriyatām iti rājarṣir ajagāma vanam uttamam | tataḥ amit-tejasvī uttadakaḥ munine “tathāstu” iti uktvā rājānaṃ vanam gantum ājñāpayām āsa | tataḥ paścāt rājarṣiḥ bṛhadaśvaḥ mahātmane uttadakāya taṃ svaputraṃ samarpya dhundhukā-vadhaṃ kartum ājñāṃ dattvā uttama-tapovanaṃ prati prasthitaḥ |
Mārkaṇḍeya dijo: «Así sea; hágase.» Con esas palabras, el sabio de estirpe real partió hacia el bosque excelente. Luego el radiante Uttadaka, diciendo también «así sea», concedió al rey permiso para marchar al bosque. Después, el regio asceta Bṛhadaśva confió a su propio hijo al magnánimo Uttadaka, le ordenó dar muerte a Dhundhuka, y él mismo se encaminó hacia la suprema ermita del bosque.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The passage emphasizes dharmic order: actions should be undertaken with proper authorization, and dangerous duties should be entrusted to a capable and virtuous person. The repeated “tathāstu” underscores consent, blessing, and disciplined acceptance of responsibility.
A royal sage prepares to go to the forest. The powerful sage Uttadaka grants permission for the king’s departure. Then Brihadashva entrusts his son to Uttadaka and instructs him to kill Dhundhuka, after which Brihadashva proceeds to the ascetic hermitage-forest.