Shloka 33
Śālva–Pradyumna Yuddha: Sārathya-kauśala, Astra-pratikāra, Daiva-niyati
Chapter 20
मायायुद्धेन महता योधयामास मां युधि । ततो गदा हला: प्रासा: शूलशक्तिपरश्चधा:,जो गिरते थे, उन्हें समुद्रमें रहनेवाले जीव-जन्तु निगल जाते थे। तत्पश्चात् मैंने गोदुग्ध, कुन्दपुष्प, चन्द्रमा, मृणाल तथा चाँदीकी-सी कान्तिवाले पांचजन्य नामक शंखको बड़े जोरसे फूँका। उन दानवोंको समुद्रमें गिरते देख सौभराज शाल्व महान् मायायुद्धके द्वारा मेरा सामना करने लगा। फिर तो मेरे ऊपर गदा, हल, प्रास, शूल, शक्ति, फरसे, खड्ग, शक्ति, वज्र, पाश, ऋष्टि, कनप, बाण, पट्टिश और भुशुण्डी आदि शश्त्रास्त्रोंकी निरन्तर वर्षा होने लगी
māyāyuddhena mahatā yodhayāmāsa māṁ yudhi | tato gadā halāḥ prāsāḥ śūlaśaktiparaśvadhāḥ …
Dijo Vāsudeva: «Entonces Śālva me hizo frente en batalla con una vasta guerra ilusoria. Después, una lluvia incesante de armas cayó sobre mí—mazas, arados, lanzas, tridentes, venablos, hachas y otras armas—arrojadas por el poder de su engaño. Así buscó abatirme no sólo con valor directo, sino con māyā, poniendo a prueba mi firmeza y mi discernimiento en el caos de la guerra».
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical and psychological challenge of māyā in conflict: when deception and overwhelming force are used, the warrior’s dharma is to maintain steadiness, clarity of judgment, and courage rather than panic or moral collapse.
Śālva, using a powerful illusory mode of fighting, attacks Vāsudeva in battle and unleashes a continuous barrage of weapons—mace, plough, spears, tridents, javelins, axes, and more—attempting to overpower him through magical deception and sheer volume of assault.