Shloka 49
Sarasvatī–Tārkṣya Saṃvāda: Agnihotra-vidhi, Dāna-phala, and Mokṣa-prasaṅga (सरस्वती–तार्क्ष्यसंवादः)
] | (((2: ६ नारदस्त्वथ देवर्षिज्ञात्वा तांस्तु कृतक्षणान् । मार्कण्डेयस्य वदतस्तां कथामन्वमोदत,तब देवर्षि नारदने उन सबको कथा सुननेके लिये अवसर निकालकर तैयार हुआ जान वक्ता मार्कण्डेय मुनिकी उस कथा सुननेके विचारका अनुमोदन किया
Vaiśampāyana uvāca | nāradas tv atha devarṣiḥ jñātvā tāṁs tu kṛtakṣaṇān | mārkaṇḍeyasya vadataḥ tāṁ kathām anvamodata ||
Dijo Vaiśampāyana: Entonces el vidente divino Nārada, al advertir que todos se habían dispuesto y hallado el ocio propicio para escuchar, aprobó aquel relato tal como lo iba pronunciando el sabio Mārkaṇḍeya.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic attitude toward wisdom: creating the right occasion to hear a worthy discourse and showing respectful assent to a true and beneficial narrative delivered by a realized sage.
As Mārkaṇḍeya is speaking a story, Nārada notices that the listeners are prepared and attentive; he then expresses approval of Mārkaṇḍeya’s narration, affirming the value of the forthcoming teaching.