Shloka 3
Kailāsa-darśana, Badarī-vāsa, and Sarasvatī–Dvaitavana Transition (कैलासदर्शन–बदरीवास–सरस्वतीद्वैतवनगमनम्)
गोपुराट्टालकोपेतं चतुर्द्धारं दुरासदम् सर्वरत्नमयं दिव्यमद्भुतोपमदर्शनम्,उस नगरमें ऊँचे-ऊँचे गोपुरोंसहित सुन्दर अट्ठटालिकायें सुशोभित थीं। उसमें चारों दिशाओंमें एक-एक करके चार फाटक लगे थे। शत्रुओंके लिये उस नगरमें प्रवेश पाना अत्यन्त कठिन था। सब प्रकारके रत्नोंसे निर्मित वह दिव्य नगर अद्भुत दिखायी देता था
Arjuna uvāca: gopurāṭṭālakopetaṃ caturdvāraṃ durāsadam | sarvaratnamayaṃ divyam adbhutopamadārśanam ||
Dijo Arjuna: «Aquella ciudad estaba adornada con altas torres de puerta y hermosas mansiones de varios pisos. Tenía cuatro puertas, una en cada dirección, y era sumamente difícil que los enemigos penetraran en ella. Como si estuviera forjada con toda clase de gemas, aquella ciudad divina se mostraba radiante y maravillosa: su sola visión era comparable a un prodigio».
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how external grandeur—fortifications, ordered gates, and jewel-like splendor—signals political strength and security, yet also invites reflection that worldly power is impressive but ultimately a surface appearance within the larger moral narrative of the Mahābhārata.
Arjuna is describing a magnificent, well-defended city: it has towering gate-structures, multi-storied buildings, four directional gates, and a dazzling, gem-like radiance that makes it seem wondrous to behold.